We wonen nu al weer een aantal maanden in ons nieuwe huis en het bevalt ons hier uitstekend. Ik mis hier dan wel de postbode en krantenjongen,maar daar zijn wel weer andere dingen voor in de plaats gekomen. Zo kunnen we heerlijk loungen in de serre ,relaxen in de wasdroger of gezellig in de vensterbank zitten knikkebollen of touwtje trekken.

Nu moeten jullie niet denken dat ons huis een kermisattractie is , maar touwtje trekken kun je hier goed. En deze keer was het ook nog eens voor het goede doel. Nu moeten jullie niet gelijk denken dat er hier wat euro's te scoren zijn ,want zo zitten we niet in elkaar . Het goede doel hier is ons vrouwtje ,niet dat ze een arme zielenpoot is maar soms moet je wel eens solidair met haar zijn.

Toen we hier kwamen wonen hingen er prachtige luxaflexen voor de ramen ,al thans dat dacht de grote baas. Mijn vrouwtje had er al gelijk een hele andere mening over en stak die dan ook niet onder stoelen of banken. Ze vond het stofnesten en de kleur stond haar ook al niet aan. Om van al dat gemopper af te wezen hebben neef B en ik de koppen eens bij elkaar gestoken en ja hoor deze keer stonden de neuzen dezelfde kant op,want Bashan wil nog wel eens de spelbreker zijn hier in huis. Hij zag schijnbaar ook wel in dat het humeur van het vrouwtje er niet beter op werd en begon zich hevig uit te leven op de luxaflex touwtjes.

Je had het gezicht eens moeten zien van de grote baas toen we aan het eerste touwtje stuk hadden getrokken en de luxaflex op half elf hing. Nou dat stond op zeven dagen onweer .In plaats van ons te complimenteren met ons behaalde succes werden er een paar fikse knopen in het touwtje gelegd en moesten de vensterbank gelijk verlaten.

Wij lieten het er niet bij zitten en hebben elke minuut benut die we alleen thuis waren om onze klus af te maken dit tot volle tevredenheid van ons vrouwtje. Zij moet er tenslotte de hele dag naar kijken en niet de persoon die op zondag het vlees aan komt snijden. Er hangen nu rolgordijnen voor de ramen en ik moet jullie zeggen dat die kettinkjes overigens niet erg katvriendelijk zijn.

Ja mensen nu even een wat minder vrolijk kattebelletje van mij , ik ben namelijk aan de kant gezet door mijn vriendin Suus en heb dus last van ludevuduh. Ik dacht altijd dat ik haar grote liefde was ,maar sinds ze kennis heeft gemaakt met een blonde gozer ben ik ineens helemaal uit beeld. En waar heb ik dat toch aan verdiend ,ik ben altijd goed voor haar geweest ,ben zelfs verhuisd om toch maar dichter bij haar te kunnen zijn ,bracht haar op alle tijden van de dag een knuffel en deed zelfs dienst als kruik als ze weer eens koude voeten had tijdens een logeerpartijtje en dan laat ze je zomaar ineens vallen.

En waarom? Die S …. ik krijg zijn naam mijn strot niet uit heeft dan wel mooie blonde lokken ,maar niet zulke mooie blauwe ogen als ik. En volgens mij is mijn aaibaarheidsfactor en knuffelgehalte ook veel hoger dan van hem. En dat bromfietsje van hem waar Suus zo dol op is kan dan wel ronken,maar mijn spinmotortje produceert heel wat meer decibels en daar hoeft ze geen eens een helm voor op te zetten ,waardoor haar kapsel ook goed blijft zitten.

En dan komt ze drie maal per week langs om de kranten te bezorgen, voordien was dat een feest want dan wist ze niet hoe snel ze binnen moest komen om een knuffel van me in ontvangst te nemen. Nu loopt ze met die S voorbij en kijkt niet eens meer naar binnen en dat doet zeer hoor ! En als ze dan weer eens op bezoek komt en ik me bij haar op schoot nestel dan zit daar nog steeds die S tussen. Niet dat hij hier hoogstpersoonlijk op de bank zit ,dat zou er nog bij moeten komen ,nee Suus zit dan steeds op haar mobiel te kijken of ze geen smsje gemist heeft van die S. En aan die smsjes mist ze volgens mij ook niks ,want ik zie alleen maar ,ik mis je en drie xxx staan .

En een mobieltje aanschaffen om Suus berichtjes met drie kruisjes te sturen gaat me echt wat te ver ,die drie xxx kan ze zowel van me krijgen,dat is toch veel persoonlijker? Ik heb het er erg moeilijk mee en van de twee potige huisgenoten krijg ik ook niet veel steun . Het enige wat ze zeggen is Tarkan kleine meisjes worden groot. En wat moet ik nu met zulke informatie ? Kortom ik weet nu hoe Siske de rat zich voelde ,ik voel me ook verdomd alleen.

Jullie moeten mijn vorige kattenbelletje maar zo snel weer mogelijk vergeten want inmiddels is mijn gebroken Siamezenhart weer gelijmd . Als ik er nu op terug kijk heb ik wel erg heftig gereageerd en staat het schaamrood me op de kaken.

Het heeft wel even geduurd voor ik Suus weer helemaal in mijn hart sloot want ik ben net als mijn vrouwtje als zij boos is dan blijft ze ook nog lang na mokken. Maar na een goed gesprek en de nodige dikke knuffels met Suus is onze liefde weer als vanouds. Ze heeft me verteld dat ze die S …..Sjors dus erg leuk vindt,maar dat het toch heel anders is dan wat wij samen hebben.

Nu moeten jullie niet denken dat Suus dat zegt om van alle gezeur af te zijn ,het is echt zo. De afgelopen week moest het personeel weer eens zonodig afreizen naar het zuiden des land om daar vakantie en menig terras bezet te houden en daar was Suus weer, ze offerde zelfs haar vrije weekend er voor op om ons te vermaken. Ook was ze eerst nog even naar de dierenspeciaalzaak gegaan om daar wat lekkers voor ons te halen en Cedric te voorzien van een nieuwe muis. Die arme staker moest zich al weken lang zien te vermaken met een kaal geplukte muis . En elke keer kwam het personeel met een andere smoes op de proppen om toch vooral de fiets maar niet te hoeven pakken om een nieuwe muis voor hem te kopen. Als het een muis voor de computer was geweest dan was die al lang vernieuwd ,wat dat betreft zijn we een beetje ondergeschoven katjes hier in huis. We zijn heel erg blij met een vriendin zoals Suus ,daar kan het personeel nog een voorbeeld aan nemen. Ik heb dan ook als bedankje een leuk envelopje gekocht met inhoud ,dan kan ze haar beltegoed weer opwaarderen en met haar andere vriendje sms-sen.

Ik wil het toch nog even over onze nieuwe rolgordijnen hebben, volgens mijn vrouwtje is het een miskoop ,maatwerk en veel te duur . Vooral de woorden maatwerk en duur zijn hier de laatste maanden veel gevallen. In een jaren dertig huis heb je nu eenmaal niet te maken met standaardmaten en als je dan een nieuwe deur moet hebben of rolgordijnen dan hangt daar ook een speciaal prijskaartje aan. En van wege die speciale prijskaartjes wordt ons een hoop speelgenot ontnomen en worden we opgescheept met allerlei klaagzangen van ons vrouwtje.

De rolgordijnen hangen er nu eenmaal en wij zijn er vreselijk blij mee. Niet alleen omdat ze toch nog wat zonnestralen doorlaten ,maar omdat wij er ons er heerlijk achter kunnen verstoppen en er een soort schimmenspel van maken. En zeg nu zelf is het geen schitterend gezicht als je de contouren ziet van onze ranke lijven? Joop van de Ende zou er een prachtige theatershow van kunnen maken.

Wij schijnen met ons spel de rolgordijnen scheef te trekken en dan moet ze ons vrouwtje dus de trap weer te voorschijn halen en er op klimmen . Op zich is daar niks mis mee want ze kan best wat lichaamsbeweging gebruiken en ook zou Sonja Bakkeren geen overbodige luxe zijn,maar nu dwaal ik even af. Ook de leuke reacties uit de buurt kunnen haar niet deren,want menig passant blijft even stil staan als wij achter de rolgordijnen een wervelende show geven..

Dan wordt er ook nog al hysterisch gedaan over de planten en frutsels die er in de vensterbank staan ,maar oordeel zelf het zijn nu niet bepaald blikvangers.

Voordien stonden er planten met weelderige sprieten waar we uren mee konden vermaken ,maar aan deze vetplanten is geen eer te behalen. Over de lantaarns zul je ons niet snel horen klagen ,want daar kunnen we heerlijk onze neusjes op achterlaten ,wat overigens voor fraaie effecten zorgt als de kaarsen branden. Zelfs dat weet ze niet te waarderen want bij de eerste neusafdruk staat ze weer gelijk met een keukenrol en glassex klaar. Wij beginnen ons nu echt een beetje zorgen te maken over haar.

Dat ik hier op de Veluwe een populaire jongen ben dat is al heel lang bekend en ook dat ik het grote voorbeeld ben voor menig Siamees,maar dat ik in China en Tsjechië zoveel fans heb dat weten velen van jullie niet. En over enkele van die fans wil ik het nu eens met jullie hebben. Niet dat ik nu ga roddelen ,maar ze doen dingen die eigenlijk niet door de beugel kunnen. Nu moeten jullie niet denken dat mijn fans zich in het criminele milieu begeven ,zo erg is het nu ook weer niet ,maar ze houden zich wel bezig met enig jatwerk. En dan voornamelijk met het pikken van foto's van mij.

Ik kan me best voorstellen dat menig fan graag een afbeelding van mij op zijn website heeft staan,maar vraag er dan netjes om en dan ben ik ook niks te beroerd om hem met een pootafdruk te signeren. En ook de manier waarop ze mijn foto's of goede naam gebruiken bevalt me niet . De ene keer sta ik tussen Nijntje en een geit met een kunstgebit. Voor Nijntje ben ik echt te oud en aan een kunstgebit ben ik nog lang niet toe.

En dan staan er weer dingen bij die absoluut niet kloppen ,zoals welke schoenen ik draag en wat voor deodorant ik gebruik. Ik vind het heel erg beledigend ,want ik ruik altijd okseltjesfris.

Dan plaatsen ze me in een forum met berichten waar ik de ballen van snap,terwijl ik toch een behoorlijk slim ventje ben. Hier zou dus een ondertiteling geen overbodige luxe zijn.

Dan gaan sommige fans nog een stapje verder en plaatsen mij zelfs op de Snappie start pagina , je weet wel die van die groene krokodil . Ooit heb ik hem in zijn hoogtijdagen mogen ontmoeten ,maar dat was meer het idee van Suus. Maar deze ontmoeting was eigenlijk alleen bedoeld voor vrienden en intimi en niet dat een van mijn fans er mee aan de haal zou gaan en het aan ging melden op de Snappie website.

Nu weet ik wel dat wanneer je een fan van iemand bent je alles over hem of haar te weten wilt komen en soms gekke dingen doet ,maar soms gaat het zelfs een Siamees iets te ver.

Ik voel me natuurlijk zeer vereerd dat ik een grote schare fans heb ,maar mijn vrouwtje vindt het toch wat minder. Zeker als ze dan ook nog de bloemen uit onze eigen tuin plukken en daar menig website mee vullen. En als klap op de vuurpijl heeft er ook nog iemand onze goudvissen gejat en in de aanbieding gedaan ,terwijl wij ze helemaal niet willen verkopen .Dat is dan schijnbaar een fan met een zieke geest zullen we maar zeggen.

Maar daar heeft mijn vrouwtje al wat op bedacht soms is ze best wel een beetje slim ,maar jullie mogen het niet verder vertellen hoor het is Top Secret ! Ze gaat die foto omruilen voor een heel gek plaatje,dus de klanten van dat bedrijf zullen wel vreemd opkijken als ze in plaats van onze goudvissen de kop van mijn vrouwtje zien staan.

Dit scheve gevaarte is niet een Replica van de toren van Pisa ,maar onze nieuwe krabpaal. Het personeel was op zoek naar een krabpaal die Siamezenproof is ,maar geloof mij maar ,die moet nog worden uitgevonden. We hebben er de afgelopen jaren van allerlei soorten tussen onze pootjes gehad ,maar ons testpanel bestaande uit Neef B, Cedric en de dames kattenkop wisten dan ook binnen een mum van tijd het touw los te krijgen en er fraaie scheerkwasten van te maken.
Ook de kokers waar het touw om heen gewikkeld zat hadden een hoog knabbelniveau,maar was niet altijd even katvriendelijk. Persoonlijk geef ik nog steeds de voorkeur aan een beklede trap ,dat geeft toch de beste resultaten. Maar goed dat was voor mij jeugdsentiment,want ik mag nog steeds de gang niet in. Ik ga maar gauw over op de klauterton , anders denken jullie met een sentimentele oude Siamese man van doen te hebben.

De klauterton is wel multifunctioneel want we kunnen hem gebruiken als klimwand en dan gaan Abseilen en we kunnen ook net doen als Jan van Schaffelaar en er vanaf springen. (ja,ja jullie zien het ik ken mijn klassiekers) en heb dus ook al menig sprong gemaakt .

Over de ton zelf zijn we niet geheel ontevreden ,maar wel over dat zuinige gedoe van onze Miep Kniep. Hoe kan zo'n mens nu toch een klauterton met drie slaapplaatsen aanschaffen ,terwijl we met z'n vijven zijn ? Dat wordt natuurlijk knokken om toch maar een goede plek te kunnen bemachtigen

Ikzelf kom wel aan mijn trekken,maar Isis en Cedric moeten toch aardig van zich af meppen om een slaapplaats te kunnen bemachtigen

En buiten de slaapplaatsen om ,over de hoogte is niet goed nagedacht. Bashan onze reus binnen de familie kan zich niet even lekker uitstrekken,die moet zijn nagels scherpen door even zijn rug te krommen .

Voor mensen had er al lang een leger hulptroepen klaar gestaan ,maar voor ons is er geen katten Arbodienst die op dit soort wantoestanden toeziet. Wat dat betreft heeft de partij van de dieren nog een hoop te doen.

We hebben de afgelopen week weer bezoek gehad van die twee Amsterdamse meiden ,jullie weten wel de kwekkebekjes waar ik al eerder over berichte .Alhoewel ze inmiddels verhuisd zijn naar Amstelveen,hebben ze nog steeds last van stadse fratsen.
Gwen (ja er hoort nog wat achter ,maar die naam is niet te bemauwen voor een Siamees ) de oudste van de twee kwam binnen en wilde al gelijk de eettafel bestijgen. Zoiets doe je toch niet
Toen mijn vrouwtje later op stond om de gasten van koek en zopie te voorzien werd gelijk haar stoel ingepikt om vervolgens allerlei buurtbewoners die langs kwamen lopen uit te schelden .

Daarna vond er ook nog eens een bankbezetting plaats en dat vonden ze hier allemaal maar heel gewoon. Bo heeft ook nog pogingen gedaan bij het vrouwtje om te laten weten dat dit niet normaal was ,maar dat werd afgedaan met een aai over haar bol en wat gemompel dat zij nooit zou doen.

Toen Gwen genoeg kreeg van de stoelendans probeerde ze een kijkje onder de kast te nemen.

Ik dacht eerst dat ze de stofzuigkwaliteiten van mijn vrouwtje wilde controleren ,maar ze was op muizenjacht. Cedric jaagt niet zoals neef B en ik op meiden ,maar op muizen,ieder zijn meug zullen we maar zeggen . Dus elke keer moest het personeel hier op de knieën om de muizen in veiligheid in veiligheid te brengen. Volgens mij zit Gwen midden in een identiteitscrisis en denkt dat ze een kat is want een normale hond gaat toch geen muizen vangen?

Omdat het vrouwtje het bezoek langer tot vriend wil houden werd er besloten dat wij maar in de serre moesten blijven. Beetje flauw natuurlijk ,alleen omdat Yentl zich een keertje heeft misdragen naar honden toe hebben wij een tijdelijk kamerverbod opgelegd gekregen.
Ook daar moesten de dames natuurlijk weer een kijkje gaan nemen en toen hoorde ik het vrouwtje natuurlijk niet zeuren over neusjes op de ramen en dat ze pas gezeemd waren . Maar o wee als de meisjes vliegen aan het vangen zijn en tegen de ramen op vliegen dan loopt ze echt te mopperen.

Erg heldhaftig zijn de honden trouwens ook niet,ze durven ons geen eens aan te kijken ,ze kijken gewoon langs je op. Isis heeft nog een poging ondernomen om ze in de poppetjes van hun ogen te kijken , maar op het moment suprème zochten ze dekking bij hun bazin. Wat dat betreft kunnen ze nog een hoop leren van ons kattenbeesten.

Jullie zullen me niet snel over de dames horen klagen ,maar soms ontkom ik er gewoon niet aan. Op zich kan ik het prima met Yentl vinden ,maar soms loop ik ook wel eens een blokje om voor haar .Ze beschikt net als Isis nogal over een kort lontje en je hoeft ook maar een verkeerd woord te mauwen of ze mept er gelijk op los.
Daarnaast heeft ze ook last van kleptomanie (stelen zoals dat in de volksmond heet) en dat baart ons grote zorgen. Temeer dat ik er altijd voor wordt aangekeken. Ik ga hier nu niet de brave Tarkan uithangen ,ik heb ook wel eens mee gedaan aan een staaltje burgerlijke ongehoorzaamheid,maar als ik dan betrapt werd zette ik het niet op een lopen zoals de dames doen ,maar bleef keurig op de plaats delict.

Omdat ik het zo verdacht stil vond in de keuken ben ik maar eens polshoogte gaan nemen en ja hoor daar stond mevrouw op het aanrecht . Ze was druk bezig om een gebakken ei uit de koekenpan te hengelen ,terwijl het vis seizoen nog helemaal niet geopend is .Ze schrok hevig toen ze Cedric en mij de keuken in hoorden komen en tijdens haar vluchtpoging belande ze met gebakken ei en al op de keukenvloer.

Yentl ging er als een speer vandoor en wij stonden daar samen met ons goede gedrag.
Op dat moment kwam natuurlijk net de vrouw des huizes binnen huppelen en dan weten jullie het wel. We hadden ook nog alle schijn tegen, dit kwam mede door het feit dat we even wilde kijken of het ei wel goed doorbakken was ,want je gunt toch niemand een salmonella infectie. Zelfs de vrouw des huizes niet die op zo'n moment een tirade van woorden ten gehore brengt,waarvan je Siamezen oren zelfs van gaan krullen.

Wij werden weer op de alom bekende wijze de keuken uitgezet ,waarna het gebakken ei vakkundig in de prullenbak werd gedeponeerd. En dat laatste gaat ons erg aan het hart ,want wij hadden er prima onze maagjes mee kunnen vullen. Ik geef toe dat het misschien niet het meest ideale katten eten is ,maar de Royal Canientjes,Felixjes en Whiskasjes komen ons zo langzamerhand ook de neus uit. Voor het personeel zelf worden kosten nog moeite bespaard om maar een zo gevarieerd mogelijke hap op tafel te zetten ,maar wij moeten het altijd maar hetzelfde doen dus was dat gebakken ei een goede afwisseling geweest.
Wordt het niet eens tijd dat het voedingsbureau ook eens met een schijf van vijf voor katten komt? Er gaan niet voor niks veel van mijn soortgenoten buiten de deur eten om hun maag te vullen met een lekkere muis.

Dierendag was dat voor jullie ook zo'n domper? Hier was het armoe troef. Ik had altijd begrepen dat je als dier dan de hele dag in de belangstelling zou staan en voorzien werd van allerlei lekkers ,maar niets is minder waar.
Volgens het personeel hier leven we in een soort luilekkerland en hebben wij het elke dag dierendag. Verwende krengen zijn we volgens hun en dan zeggen ze ook nog dat het ons aan niks ontbreekt. ,maar daar zijn de meningen toch wel over verdeeld. Hoe vaak vangen we geen bot als een van ons op schoot wil hangen ,dan hebben ze altijd een smoes klaar dat de kleding onder de haren komt of dat ik te hard snurk als het me dan toch gelukt is om een plaats op schoot te bemachtigen. Dan stink ik weer te hard omdat dat mijn darmflora op volle toeren draait als ik eens een brokje van Bo naar binnen heb gewerkt en ga zo maar door.Wat dat betreft boffen we vreselijk dat Suus zich nog wel eens over ons bekommert,die kwam nu ook weer met een tas vol lekkers aan.

Zo had ze voor Bo een kluif mee genomen en voor ons een zakje snoepjes en een bus vol borrelnootjes. Ook kreeg ze bij de dierenzaak een bakje paté mee , een delicatesse luisterend naar de naam Jelly de Luxe,het zou de exquise verwengelei zijn.

Suus heeft het keurig op een bord geserveerd ,maar voor het vrouwtje was het meer iets van jeugdsentiment want het deed haar denken aan de drilpuddingen van haar oma . Door de gelei gleed het namelijk alle kanten op als je er een hap van wilde nemen.
Neef B pakte het wat rigoureuzer aan en nam het ook niet zo nauw met de tafelmanier. Zo gebruikte hij de paté gelijk als sjoelschijf ,terwijl hij normaal helemaal geen kat is van spelletjes.

Wij kregen amper de kans om er naar te kijken ,laat staan om er onze tanden in te zetten. Hij eiste echt alles op ,Spuit elf deed nog verwoede pogingen om een stukje te bemachtigen, maar dat werd niet op prijs gesteld door meneer. En als hij dan zijn bek open deed dan wilde je echt wel een stapje achteruit doen ,wat kan daar een hoop in zeg.

We hebben ons toen maar terug getrokken naar de kamer waar de bus met knabbelnootjes nog op tafel stond. Om deksels geopend te krijgen kun je ze het beste op de grond mikken ,waardoor ze er meestal spontaan afgaat. Die truc pas ik ook regelmatig toe bij de trommel met hondenkluifjes. En met succes kan ik je verzekeren,Bo is me er altijd zeer dankbaar voor.

Ja jongens het is weer zover , Sinterklaas hebben we nog maar net uitgezwaaid of de Kerstman is al weer in aantocht , zo ook in huize Zavage. Ik wil het dit keer niet hebben over de boom met ballen waar we niet aan mogen komen of over de levende kerststal want daar is al genoeg over gezegd.

Ik wil het weer eens over neef B hebben.
Hoofd personeelszaken is altijd erg van opruimen en loopt dan ook altijd te foeteren dat wij onze muizen of andere speeltjes niet in de kamer rond moeten laten slingeren. Ze struikelt daar over en meer van dat soort geneuzel moeten we dan aanhoren. Nu zou je denken dat zij dan ook alles opruimt ,nou mooi niet hoor!
Ze is wezen shoppen en kwam met dozen kerstkaarten thuis, als ze die nu gelijk in de kast op ergt of de kaarten gelijk gaat schrijven ,nee die worden dan op tafel neer gezet . Ik heb de kaarten nog wel even bekeken ,maar over de keuze ben ik allerminst te spreken. Buiten de traditionele kaarten om trof ik ook een doos aan met poezen kaarten . Op zich niet zo erg ,maar deze waren wel van het verkeerde ras. Toen ik dat zag was het net of ik een klap in mijn Siamezensnuitje kreeg ,ook zat er een doosje bij met een nep boa, dus niet echt iets voor een vent om daar opgewonden van te raken.

Even later hoor ik een hevig gegrom en ja hoor daar stond neef B stond op tafel met in zijn bek een doos met kaarten , ik moest echt even drie keer met mijn ogen knipperen toen ik dat zag.
Neef B hangt normaal altijd de macho uit en loopt best te koketteren met dat gespierde lijf van hem ,maar hier schrok ik echt even van. Zoals hij die boa drapeerde over het doosje heen en daar heupwiegend mee wegliep alsof het een handtasje was .

Ik vind dat je iedere kat in zijn waarde moet laten en ik weet ook dat dit soort dingen wel vaker voorkomt ,maar dan is het ver van mijn bed. Het betreft hier wel mijn eigen neef ,die ik zo liefdevol heb opgevoed en waar ik ook de mand nog steeds mee deel.
Cedric en ik hebben nog geprobeerd om het doosje af te pakken en hem op andere gedachten te brengen ,maar hij verzette zich er hevig tegen .Daarnaast werden we voor alles en nog wat uitgemaakt alsof we een paar ordinaire tasjesdieven waren. Neen, dit deed mijn Siamezenhart geen goed en dit tumult had allemaal voorkomen kunnen worden als het personeel de kaarten gewoon had opgeruimd.

Om het leed wat te verzachten en de mannelijke kant van neef B weer wat op te vijzelen heeft hoofd PZ de trein weer voor ons neer gezet. Die trein heeft ze een aantal jaren geleden in een vlaag van verstandsverbijstering gekocht . Bij het grote groene warenhuis weten ze alles zo te etaleren dat het kind weer helemaal in je terug komt en je uiteindelijk met een kar vol miskopen de deur uit gaat. Thuis hadden we niet zo'n fraaie winterwereld ,maar stond de kerstboom gewoon op de plavuizen vloer. En in de winkel bleef de trein ook keurig volgens het dienstrooster rijden,terwijl hij hier de nodige keren uit de bocht vloog,waar wij natuurlijk weer de schuld van kregen. Ze heeft hem in de serre neergezet en nu mogen we er wel mee spelen en ze begrijpt niet dat wij daar geen zin in hebben. Er is toch niks leukers dan de treinen te laten ontsporen en je vrouwtje plat op de buik op de grond te zien liggen om de treinen weer aan het rijden te krijgen.

En neef B ……zucht we weten het niet hij is nog steeds op zoek naar zijn boa.

Hallo vrienden,

Ik weet niet hoe jullie de winter zijn doorgekomen,maar wij hebben ons de afgelopen tijd weinig in de huiskamer laten zien omdat het daar veel te koud was. De thermometer kwam nooit boven de 22,5 graad uit en dat is voor ons kortharige katten toch echt te koud. Wij bivakkeerden dan ook lekker in de bijkeuken waar het rond de 25 graden was en waar we ook nog eens ons eigen gang konden gaan zonder gelijk al teveel commentaar.
Als wij dan eens om van het gezeur af te wezen van ons personeel toch de kamer in kwamen kregen we gelijk weer een hoop commentaar naar ons hoofd geslingerd, we zouden ongezellig zijn en meer van dat soort geneuzel.

Om de billen een beetje op temperatuur te houden gingen we in de vensterbank zitten om dat daar de verwarming onder zit. Dan werden er weer heel demonstratief de planten en de lantaarns uit de vensterbank verwijderd. En dan wordt het er voor ons ook niet aantrekkelijker op ,wij houden ook van knus en sfeervol.
Zo is ook de openhaard verboden terrein voor ons en er is niks romantischer dan met twee dames tegen je aan gezellig naar het haardvuur zitten staren. Zelfs dat wordt me niet gegund.

Maar misschien heb ik daar iets op gevonden ,of liever gezegd mijn goede vriend Aristo,je weet wel die met de broer van Isis samenwoont. Hij heeft zijn personeel de opdracht gegeven om een trui voor hem te breien en eerlijk gezegd zie ik zo'n trui ook wel zitten. Niet dat ik er zelf in zal lopen,maar het lijkt me wel wat om een kledinglijn voor katten te ontwerpen. Ik denk dat het wel een gat in de markt is.

Hier op de Veluwe moeten we niet gelijk met van die uitbundige kleuren aan komen ,maar zou stemmig grijs of zwart een optie zijn . En ook de wat corpulente soortgenoten onder ons moet je niet voorzien van een trui met horizontale strepen. Maar ik heb er wel een idee over. En mocht het een daverend succes worden dan kunnen we ook altijd nog een lingerielijn ontwerpen,ik zie de dames wel in een stringetje en een pikant behaatje over de Catwalk in Milaan of New York flaneren

Ik zal het eens met Aristo bespreken ,maar ik denk zeker dat we er patent op moeten aan gaan vragen en dan kan hij zijn personeel aan het breien zetten en stuur ik mijn vrouwtje wel op pad voor de PR ,want L*llen kan ze als de beste. Ik zie haar trouwens ook niet snel de breinaalden ter hand nemen of plaats nemen achter een naaimachine ,ik geloof niet dat het dan goed komt.

Nu moeten we alleen nog even een naam voor onze kledingmerk bedenken ,zat zelf te denken aan Taristo ? Dat klinkt snel , stoer en Internationaal.

Houdt die naam goed in de gaten en :jongens daar in Milaan , de Taristo boys komen er aan.

Dus hou onze website Aristoboys.com goed in de gaten voorgoed in de gaten.voor het laatste modenieuws