Wat er hier nu precies aan de hand is weten we niet ,maar het personeel is hier echt in een jubelstemming. We schijnen gezinsuitbreiding te krijgen ,tenminste zoiets heb ik vernomen.
Nu moeten jullie niet denken dat ons vrouwtje zwanger is ,want zij heeft de leeftijd niet meer om met klapperende eierstokken rond te lopen. Dus er zal wel een soort van draagmoeder aan te pas moeten komen,maar dan wel eentje op vier poten.

Zondag waren ze al bij een fokker wezen kijken en ze raakten maar niet uitgepraat over hoe leuk die honden wel niet waren en hoe lekker ze er wel niet mee geknuffeld hadden.
Ik kan jullie wel zeggen dat zoiets niet leuk is om aan te moeten horen,alsof het knuffelen met ons niet leuk is . Wij hebben dan misschien wel niet zo'n grote kop,maar hebben wel een heel hoog knuffelgehalte .

Eerst was het de bedoeling dat ze voor een herplaatser (zeg maar tweede handsje )zouden gaan ,maar er zat niks passends in het asiel. Of ze waren te oud of ze konden niet bij katten en ja van dat laatste hebben we er wel vijf rond lopen. En niet zomaar vijf als ik ze hier mag geloven, maar hele unieke exemplaren . Mijn naam viel natuurlijk weer als eerste . Ik zou me dan niet weten te gedragen en toch een hond uit gaan lopen dagen en dat vonden ze wel een beetje eng. Ik deed dat ook altijd bij Boris onze logehond,maar die had ook maar drie tandje ,dus dat kon weinig kwaad.
Ze zijn dus schijnbaar toch wel een beetje gek op me dat ze me niet als proefkonijn willen gebruiken,vandaar dat de keuze op een pup is gevallen. Ze weten natuurlijk niet dat wij ons daar ook kostelijk mee kunnen vermaken en dat ik er voor zal zorgen dat ze snel bouvier af zal zijn ,maar een echte boevenees zal worden. Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat ze alle Siamezenstreken snel onder de knie heeft.

Het wordt dus een meid en ze willen haar Babs gaan noemen. Hoe verzinnen ze het ,het klinkt altijd beter als Madame Butterfly of een andere onuitspreekbare naam.

Verder moeten wij een van onze slaapplaatsen opofferen, we liggen graag op het antieke kastje van de ene of andere betovergrootvader ,maar dat willen ze nu onder het mom van dat ze het willen voorzien van een vrolijk kleurtje in de serre neer zetten.
Ik weet natuurlijk wel beter ,want op die plek willen ze dat ijzeren hekwerk neer zetten ,waar wij ook enkele uren in hebben doorgebracht toen ons vorige huis verkocht werd.

Ik heb inmiddels de foto's gezien van Babs,maar ik snap echt niet wat ze daar nu aan vinden . Ze hadden het over een hond ,maar volgens mij krijgen we een mol in huis.

En zeg nu zelf dat ziet er toch echt niet uit ,dus dat is geen concurrentie voor ons.

Ik hou jullie op de hoogte van de verdere ontwikkelingen wat betreft de pup en het vreemde gedrag van het personeel.

Inmiddels zijn we weer een week verder en de stemming is hier nog steeds euforisch. Het vrouwtje zit de computer uit te broeden in de hoop een fotootje te kunnen scoren van Babs . Zo gek heeft ze bij ons vast niet gedaan .
Ik heb de nieuwe foto even snel bekeken en zag tot mijn grote verbazing dat ze de tong al uitstak,nou dat kan me wat worden.

Nog geen week oud en dan al zulk gedrag vertonen.
En dan schrijft die foksters er nog bij dat Babs zo klein als ze is al erg eigenwijs is. Daar zijn we dan mooi klaar mee want ons vrouwtje is zelfs ook al zo eigenwijs. Dat kan me dan wat worden.

En dan die telefoon ,dat ding staat ineens roodgloeiend. Even rustig een middagdutje doen is er niet meer bij,want dan worden we wel weer in onze slaap gestoord.
En dan hoor je niks anders dan Babs voor en Babs na. En als mijn naam al eens wordt genoemd dan krijg ik te horen dat ik zo'n enorme boef ben .

Bashan is overigens erg gevoelig voor het gedrag van het vrouwtje,hij gooit er steeds een paar aria's tegenaan wat dan weer omgezet wordt in een enorme knuffelsessie. Ik weet niet hoe ze dat verder allemaal denkt te gaan doen ,want ze komt nu al handen te kort om ons allemaal tevreden te stellen.

Twee dagen na de geboorte van Babs werd er hier aangebeld en toen het vrouwtje open deed zag ze een Duitse herder op de stoep zitten ,hij had gehoord dat we gezinsuitbreiding kregen en kwam een speeltje brengen voor zijn toekomstige vriendin.
Ook hier in worden wij katten weer in achtergesteld,wij kregen nooit geen cadeautjes van buurtkatten.
Zo gauw er maar een buurtkat in de buurt kwam werden ze weggebonjourd door Bo ,die meende ook dat de tuin van haar was. En als ze dan al eens wat achterlieten werd daar vreselijk over gefoeterd en moesten er een paar huishoudhandschoenen aan te pas komen om het op te ruimen.

Ik begin nu dus ook steeds meer de uitdrukking van leven als kat en hond te begrijpen.

Verder zijn ze een kijkje wezen nemen op een hondenschool (ooit van een kattenschool gehoord?) Wij hebben zoiets natuurlijk niet nodig en ik kan gerust zeggen dat ik intelligenter ben dan 10 bouviers samen.
Ik kan ook apporteren,heb dat mezelf aangeleerd en ben vooral goed in het negeren commando's. Wat dat betreft kan Babs van mij veel meer leren dan op die hondenschool,maar daar willen ze hier toch niks van weten.

Hey Tarkan!

Wat lees ik nu? Heb je last van je keel? Ik hoop maar dat het snel beter met je gaat, hoewel die aandacht van het personeel ook wel lekker is hé?

Wat dat betreft leef ik wel met je mee. Ik moest maandagavond mee naar de dierenarts omdat mijn oren steeds helemaal kapot zijn. Ze dachten dat het kwam omdat Aristo steeds op mijn oren kauwt maar dat blijkt het toch niet te zijn. Waarschijnlijk ben ik allergisch voor de brokjes die we krijgen. Ze konden in elk geval verder niks bijzonders vinden. Maar het ergste komt nu nog.... ik schaam me echt om het te vertellen.....

Ze hebben mij 8 kunstnagels gegeven, zodat ik mijn oren niet meer kapot kan krabben. Zo'n stoere grote macho vent als ik met kunstnagels!!! Mijn baasje vroeg nog of ze ook roze nagels voor me hadden, ik schaamde me rot! Die nagels blijven 2 maanden zitten, maar ik zou geen Isar heten als ik er niet binnen 1 uur tijd al 2 nagels vanaf had gehaald. Ik heb de 36 uur die daar op volgden zo ongeveer fulltime geprobeerd de rest te verwijderen, helaas zonder succes.

En uiteraard doe ik nu verschrikkelijk zielig en zal ik de komende 2 maanden extreem veel aandacht vragen. Ze zullen weten wat ze me aangedaan hebben!

Goed, een lang verhaal maar ik moest het echt even kwijt.

Veel succes met je zere keel!

Een stoere (?) poot van Isar

Ik plaats hier toch wat kanttekeningen .Je laat je geen oor aan naaien door je huisgenoten en al helemaal niet aan je oren knabbelen. Koopt zijn vrouwtje dan geen knabbeltjes voor ze? Bij de dierenspeciaalzaken zijn varkensoortjes te koop op zich ook geen leuk idee,maar die zijn altijd nog beter dan Siamezenoren.

En welke vent gaat er nu met kunstnagels rond lopen? Mannen mogen er best goed verzorgd uit zien ,maar kunstnagels gaat me toch echt iets te ver. En dan gaat hij zijn gedrag er ook nog naar aan lopen passen door twee maanden extreem zielig te gaan doen. Uitbuiten prima ,maar doe het dan zo dat de mannelijkheid niet in het geding staat.

En dan durft hij nog te ondertekenen met een stoere poot ,volgens mij kan hij dat stoer er maar beter aflaten.

Ik leef wel met hem mee ,die knul heeft het ook niet gemakkelijk. Wat ik nu ga vertellen is top secret ,dus ssttttttttttttttttttttttttt mondje dicht .Naast vier soortgenoten leeft hij ook nog met Hugo de tuinkabouter samen. Dat zegt natuurlijk al genoeg,meer zeg ik er niet over want anders raak ik er niet over uitgepraat en riekt het naar roddelen.

P.S. De ogen van Isar zijn afgeplakt,.dit om enige herkenning te voorkomen.

Dus zoals jullie wel zullen begrijpen waren we niet allemaal even eenthousiast toen ze thuis kwamen. Cedric wilde niks van ze weten en Isis heeft ze goed de huid vol gescholden dat het geen manier van doen was.
Na het zien van die treurige gezichten van het personeel lieten Bashan en ik ons weer van de beste kant zien door op de tafel te gaan zitten om de souvenirs in ontvangst te nemen.
Ze struinen in de vakantie altijd dierenspeciaalzaken af om wat leuke speeltjes voor ons te scoren. Dat hadden ze deze keer ook gedaan en dan mogen jullie raden waar ze mee thuis kwamen? Niks kattenspeeltjes ,maar tassen vol met speelgoed voor Babs ,waaronder een roze fopspeen.

Wij werden afgescheept met wat kattensnoepjes en daar hadden ze echt niet voor naar het Zuiden hoeven te gaan ,want die brengt Suus ook regelmatig voor ons mee. En die van Suus krijg je zo ,deze moet je zelf uit een speeltje halen. Ik hou niet zo van dat soort zelfbedieningsactiviteiten

En dan te bedenken dat mijn vrouwtje altijd anti fopspeen is geweest .Ze had altijd de neiging om zo'n ding bij de kinderen uit te mond te trekken als ze weer eens een wat te grote kleuter met zo'n stuk rubber in de mond zag lopen. En nu komt ze zelf met zo'n ding thuis en moet Babs er aan geloven. Hoe inconsequent kan iemand zijn en dat moet dan een bouvier op voeden. Dat belooft wat voor de toekomst ,daar zullen jullie vast nog wel meer over horen.

Verder worden er allemaal knuffels besteld ,die we amper te zien krijgen. Die zijn voor in de bench zeggen ze,want Babs moet zich veilig voelen en lekker tegen die knuffels aan kunnen liggen.
Ook hier is het weer de omgekeerde wereld , Babs is een bouvier in wording en dat zijn bij uitstek waakhonden,dus wie moet zich nu veilig voelen? Volgens mij is het de bedoeling dat wij lekker tegen haar aan gaan liggen en ons veilig moeten voelen.
Zelfs dat wordt ons niet gegund,wij mogen niet in de bench liggen en er is ook al een hoes besteld om over de Bench heen te doen zodat wij mevrouw met rust kunnen laten. Ze heeft wel hoge verwachtingen van ons,maar voorlopig laat ik haar nog maar even in die waan.

Het wordt misschien wel wat eentonig ,maar de Babs hype is nog in volle gang slaat en de gespreksonderwerpen zijn een aaneenschakeling van herhalingen . Ze moeten toch oververmoeide stembanden hebben van al dat gekletst.

Ook de zoektocht naar speeltjes gaat onverminderd voort, ze komen echt met tassen vol prullaria thuis. Vorige week hadden ze dan ook eens een keertje aan ons gedacht en werden we afgescheept met een stok met een bontje. En dan verwachten ze nog van ons dat we daar enthousiast naar gaan meppen als ze het voor je neus houden,terwijl de speeltjes voor Babs veel groter en kleurrijker zijn . Het enige waar we naar mogen kijken zijn de piepspeeltjes en dan liggen ze helemaal in een deuk als de meiden er van schrikken wanneer er gepiept wordt. Ik vind daar niks lachwekkends aan en begin me toch steeds meer zorgen te maken over het menselijk brein.

Babs woont nog geen eens hier maar mevrouw heeft al wel een eigen website .Het moet toch niet gekker worden. En tot overmaat van ramp is Suus ook helemaal in de ban van Babs en staat ze steeds te trappelen om mee te gaan .

Zo hebben ze een lig kussen gekocht in de vorm van een schildpad,op zich niet onaardig ,maar het doel waar het voor gebruikt wordt vind ik wat minder. Dat ligkussen is voor katten bedoeld(zie afbeelding)

dus wij maakten er dankbaar gebruik van. Werd ons weer eventjes fijntjes medegedeeld dat het voor Babs is en dat ze het volgende week mee nemen . Dan zou ze vast een beetje aan onze geurtjes kunnen wennen.

Toen ze mij kwamen ophalen kwam er geen lig kussens of knuffel aan te pas. Ik werd in een mandje gezet met een klein rammeltje en kreeg af en toe een aai over mijn bolletje en dat was het.

Ik ga nu iets heel erg intiems verklappen ,wij hebben namelijk koosnaampjes en Bashan wordt altijd Bas en (als hij niet luistert Bassie )genoemd. Dat kan nu niet meer,meneer wordt weer Bashan genoemd,anders zou het te verwarrend zijn voor Babs. Of het verwarrend zou zijn voor Bashan wordt met geen woord gerept. En dan te bedenken dat bouviers erg eigenwijs zijn en toch hun eigen gang gaan ,dus maakt het toch niet uit hoe ze haar noemen.
Er wordt hier een hoop onderscheid gemaakt tussen kat en hond en het wordt tijd dat er een meldpunt komt waar we onze klachten kunnen deponeren.

Ik benijd de mensen van TNT niet want om de haverklap staan ze hier op de stoep met zware dozen. Leuk dat alles aan huis wordt bezorgd ,maar de mensen lopen wel een hernia op met al dat gesjouw.

Ze zijn hier echt helemaal doorgeslagen, de huiskamer is verbouwd en voorzien van een groot cellencomplex,wat overigens gevuld is met allerlei knuffels en andere onzinnig speelgoed. Het is de bedoeling dat Babs daar in gaat slapen ,maar ze vertellen er niet bij waar die arme stakker dan moet liggen,want ze kan er echt niet meer bij.

Dan moet dat grote ding ook zo nodig in het erker staan ,waardoor wij niet meer in de vensterbank kunnen klimmen. We moeten nu echt halsbrekende toeren uit halen om naar buiten te kunnen kijken. Nu hebben ze dan een kleedje op dat hekwerk gelegd,maar erg lekker aan de pootjes is het niet.

Babs is inmiddels gearriveerd,maar wat een troela zeg. Ik wilde me netjes voor gaan stellen aan haar ,keek ze me heel misprijzend aan en ging ze gelijk naast het personeel zitten. Kijk daar maak je bij mij nou weer geen vrienden mee.
Daarnaast pikt ze ook nog eens al ons speelgoed weg en of het al niet erg genoeg is loopt achter ons aan te rennen. Dat laatste vinden we helemaal niks want even rustig een dutje doen in de serre is er niet meer bij. Om de haverklap zie je die grote zwarte kop ergens opduiken.
Cedric en ik hebben de koppen toen maar eens bij elkaar gestoken en besloten het recht in eigen poten te nemen .

Van neef B en de meiden hoef je ook geen steun te verwachten,dat zijn echt een stel overlopers. Ik moet zeggen dat ik best trots ben op Cedric, dat is tenminste een echte vent en laat zeker niet over zich heen lopen.

Het personeel is ook helemaal krankjorum geworden ,die lopen hier met rare hoge stemmetjes rond en als Babs buiten geplast heeft wordt ze gelijk de hemel in geprezen en volgestopt met allerlei lekkers. Wat dat betreft hebben wij katten toch wel een grote voorsprong op honden hoor,wij zijn al zindelijk als we het huis uit gaan en gaan keurig op de bak zitten als we moeten. We zetten niet eerst een stem op als we weer eens zo nodig moeten,wij gaan gewoon. Elk uur gaat hier wel de sirene af en staat er weer twee of drie man paraat om Babs op haar wenken te bedienen. Ik kan gillen wat wil ,maar het enige wat ik dan te horen krijg is dat ik mijn kop moet houden. Ik zeger nu even niets meer over ,maar kom hier zeker nog een keer op terug

Babs is met de Kwekkebekjes , (voorheen de Amsterdamse gillende keukenmeiden) naar de dierentuin geweest en dan hoor je later dat ze alleen maar oog voor de hondjes had.

Enkele dagen later moest Babs mee naar de paarden ,ook zo iets stoms,hebben jullie ooit een hond zien paardrijden? Dan wordt zo'n beest op een paard gehesen en denken ze gelijk dat het de opvolgster wordt van Anky van Grunsven.

Ze doen idiote dingen met Babs ,wat dat betreft is het personeel heel erg ontoerekeningsvatbaar geworden.

Dan Babs ,ik heb haar goed onder de duim dit tot ergernis van het personeel hier . Ik was het zo zat om steeds achterna gezeten te worden,dus hebben we de rollen maar eens omgedraaid. Ik ben ook al op leeftijd en wil graag ongestoord mijn middagdutje kunnen doen en niet steeds zo'n harig monster achter me aan hebben lopen. Zo gauw Babs in mijn ooghoeken verschijnt jaag ik haar weg en dat is lachen hoor,dan zie je haar wegrennen met de staart tussen de poten. Ik trek dan zelf ook een sprintje waarbij ik dan tevens enkele vreugdekreten ten gehore breng en Cedric past deze tactiek ook steeds vaker toe.
Ik vroeg me altijd af waar zo'n staart voordiende ,hij was me bij de vorige bouviers nooit opgevallen,maar nu weet ik het dus.

Alleen de meiden zijn erg kinderachtig wat Babs betreft,maar dat zullen de hormoontjes wel zijn. Het zal wel een soort meiden onder elkaar gevoel zijn en dat begrijpen wij mannen niet. Ze slapen nog net niet bij elkaar in de mand,maar kunnen wel prima door een deur.

Sinds Babs hier woont is mijn vrouwtje een enorme mopperkont geworden,ik mag de etensbak van Babs niet omsingelen,mag niet in de buurt van de bench komen laat staan er in .

Loop ik een keer te joelen dan moet ik mijn kop houden,terwijl Babs harder krijst dan alle wolven op de prairie samen .
Ook van haar speelgoed moet ik afblijven ,terwijl zijn wel met onze muizen loopt te slepen. En o wee als ik in de buurt kom van een kauwbotje,dan pakt het vrouwtje het weg of zet Babs gelijk haar pootjes er bovenop.

En zoals het een echte Siamees betaamd laat ik me natuurlijk niet wegsturen ,Babs zal weten wie Tarkan is.

Vorige keer vertelde ik dat Babs naast haar zangcarrière ook bezig was met het maken van een filmcarrière en dat ik eigenlijk nooit die kans heb gekregen ,terwijl ik juist alles in huis heb wat een acteur nodig heeft.
Ik heb de looks, een paar prachtige hemelsblauwe ogen , een goddelijk lichaam,brains ,ben creatief ,allercharmantst ,kortom een wereldvent.

Het personeel heeft mijn mopperpartijen niet naast zich neer gelegd en is er gelijk mee aan de slag gegaan. Ze vertelde dat mijn verhaal niet helemaal klopte en dat er wel degelijk films van mij gemaakt zijn. Hele leuke zelfs ,alleen kan ze die niet op internet zetten. Sommige zouden ook wat aanstootgevend kunnen zijn, zeker de opnames die bij ons moeder thuis zijn gemaakt ,waar ze met haar hele borstpartij open en bloot voor de camera ligt of waar ik net iets te innig met Isis en Yentl in de mand lig.

Ik woon op de Veluwe en daar is het toch een beetje conservatief,en we willen de buren ook graag tot vriend houden.
Daarom heeft ze dan recentelijk de camera eens op mij gericht en opnames gemaakt waarvan ik Babs eens goed de les lees. Ik heb er al vaker over verteld ,maar dan kunnen jullie zien hoe heldhaftig ik ben en totaal niet bluf.

En zoals een goed acteur betaamd is een liefdesfilm me ook op het lijf geschreven zoals deze klassieker Romeo en Julliet wel laat zien .De passie spat gewoon van het scherm af .

Het zal nu wel wat langer gaan duren voor ik weer een kattebelletje dicteer,want ik verwacht wel dat de filmproducenten binnenkort staan te trappelen om mij een hoofdrol aan te bieden en verwacht dat mijn mand dan ook snel in Hollywood zal staan.