Babs heeft duidelijk een tekort van het bijdehandjeshormoon en daarom valt ze hier echt uit de toon. Wij hebben er misschien een overdosis van mee gekregen van onze ouders ,en daardoor is het verschil zo groot tussen ons. Maar het maakt Babs niet minder leuk,
want ze trapt in elke Siamezengrap die ik uithaal en daar maken wij allemaal dankbaar misbruik van .Een bijkomend voordeel er van is dat wij altijd buiten spel blijven,want Babs wordt meestal op heterdaad betrapt.
Als wij wat pikken verstoppen we het op niet voor de hand liggende plaatsen ,maar Babs is zo dom om met haar buit richting de baas te lopen of ze gaat midden in de kamer zitten met haar prooi om het daarna te slopen wat dan ook weer verkeerd valt bij het personeel.

Verder heeft Babs twee slaapplaatsen ,n.l. een mand die in de kamer staat en in de gang ligt een kussen . Nu moeten jullie niet denken dat ze daarop gaat liggen,nee mevrouw, gaat op de deurmat liggen slapen. En aangezien het personeel dagelijks een krant ontvangt ,weten jullie natuurlijk wel wat er gebeurt. Je moet die kop van haar dan eens zien , ze staat op en proest het dan uit en weer ,presteert ze het om elke avond op diezelfde plek te gaan liggen . Hoe dom kun je zijn?
Nu moeten jullie niet denken dat het jaloezie van me is dat ik haar bedgeheimen onthul omdat ik een gangverbod heb opgelegd gekregen ,maar het is puur om te laten zien hoe dom sommige honden zijn.

Daarnaast is Babs kleurenblind, ze kan wel een Oosterse kat van een Siamees onderscheiden ,maar het verschil tussen een Sealpoint en een Choclatpoint weet ze niet. Cedric en ik wisselen wel eens van stoel ,waardoor ze de verkeerde staat uit te dagen,wat overigens weer voor de nodige hilariteit zorgt. Ze denkt dan dat ze een beer is,gaat gelijk op twee poten staan en begint me dan te bulderen.
Maar ze is ook erg creatief en doet er alles aan om het ons naar de zin te maken..Ze vond het niet leuk dat wij de sneeuw achter het glas moesten aanschouwen,terwijl zij zich heerlijk buiten kon uitleven.. Ze weet dat wij wat kouwelijk zijn aangelegd en graag bij de kachel liggen te snorren,maar geen nood Babs zorgde ervoor dat wij binnenshuis ook volop van de sneeuwpret konden genieten. Ze offerde er graag haar kussen voor op en binnen een mum van tijd waren wij voorzien van een plaatselijke sneeuwbui. Helaas duurde de sneeuwpret maar kort ,want zoals gewoonlijk maakte het personeel er een einde aan. Die kunnen het gewoon niet hebben dat wij zoveel plezier hebben met elkaar.

En als het ons allemaal teveel wordt nemen we even een timeout.

Babs is voor de eerste keer loops geworden en dat gaat niet ongemerkt voorbij.
Ik hoop toch dat het personeel daar wat aan gaat doen ,want hier weet zelfs een doorgewinterde Siamees geen raad mee.
Postbus 51 zend wel altijd van die waarschuwingsspotjes uit ,van baas in eigen buik en als een vrouw nee zegt dat ze dan ook nee bedoeld. Maar voor belaagde Siamezenmannen worden er geen tv spotjes gemaakt ,die moeten het zelf maar uitzoeken als ze lastig gevallen worden door opdringerige dames.

Nu weet ik best wel dat ik er goed uitzie en erg aantrekkelijk ben voor zowel het twee als vierpotige vrouwvolk, maar ik wil ook wel eens een moment voor mezelf hebben. Even rustig uitbuiken op de bank is er niet meer voor me bij, ik word gelijk wakker gemaakt of erger nog …besprongen. Ook vindt ze het de normaalste zaak van de wereld om de kussens onder mijn gat weg te trekken.

Het personeel is aardig in gebreke gebleven wat betreft het geven van sexuele voorlichting ,want het was wel wat handiger geweest als ze hadden verteld dat ze haar heil bij soortgenoten moet zoeken en niet bij mij. Op deze manier zou Babs nog in een identiteitscrisis belanden.

Maar het personeel is ook een beetje de weg kwijt,die gaan Babs ineens aankleden . Is het voor de carnaval ,dan zeg ik oké ,maar dat is nog lang niet in zicht.
Ik hoor ze nog zeggen als er weer eens een nieuw hondenglossy op de deurmat lag ,dat ze aangeklede honden zo belachelijk vinden ,maar ze doet zelf net zo hard mee aan verkleedpartijtjes.

Babs loopt hier nu in een Bjorn Borg slip rond te huppelen en dan geen zwarte of grijze ,nee het liefst zo'n opvallend mogelijke kleur. Ze doet net of ze op de catwalk aan het rond paraderen is en de nieuwste creaties van Frans Molenaar aan het showen is .
Ik zou zo niet voor de dag willen komen ,zelfs voor een Siamees zijn er grenzen.

Sinds enkele weken hebben we een nieuw vriendje, n.l. een muis,omdat hij wat met zijn pootjes sleept noemen ze hem manke Nelis.
Neef B en ik vinden hem wel cool,maar Babs is een beetje bang voor hem. Ze staat nog net niet bovenop de tuintafel,maar ze deinst wel een eind achteruit als ze hem ziet.
Hij komt dagelijks met zijn snuitje onder de schutting door om een stukje brood te halen .

Bashan en ik kunnen hem dan goed bekijken en dat vindt hij allemaal prima,hij weet wel dat wij een groot hart hebben en muizen geen kwaad doen. De meiden zouden dat heel anders aanpakken ,maar die zijn een stuk minder diervriendelijk,die kunnen ook zo vreselijk tekeer gaan als er een vogeltje op het serre dak gaat zitten.

.
Tot de volgende keer maar weer
Tarkan Matyamou

Wat ik jullie nu ga vertellen zal hoofd personeelszaken niet leuk vinden ,want het gaat over neef B en dat is haar oogappeltje. 

Neef B is een beste vent ,alleen is hij nogal  stiekem en dat stuit me wel eens tegen de borst. Ik doe er niet moeilijk over als ik betrapt wordt tijdens het uithalen van kattenkwaad en blijf dan ook netjes op de plaats delict. Neef B gaat altijd op veilige afstand zitten kijken  met zo’n arrogant smoelwerk  van ik heb niks gedaan.  Hij ontloopt daarmee dan ook altijd de reprimandes die er op ons  afgevuurd worden.

Zoals jullie weten heb ik een nogal een innige relatie met Babs ,iets wat  me door de andere katten niet altijd in dank werd afgenomen en vooral neef B had daar altijd veel commentaar op. Maar wat doet die stiekemerd nou  ,gaat hij met Babs aan de haal en duikt met haar de bijkeuken in om zich heerlijk door haar af te laten lebberen. Ik miste hem al een aantal avonden ,maar gisteren heb ik ze samen betrapt . Neef B had zijn spinmotortje vergeten uit te zetten waardoor ik op het geluid  af ging en ze daar samen aantrof. En wat deed meneer toen ,hij zette zijn smoeltje weer op de arrogantiestand  en liep met opgeheven staart weg om ook nog even Babs in het voorbij lopen af te snauwen. Niet erg respectvol dus!  En dat begrijp ik nu niet, ze genoten er samen zichtbaar van  en ook hoofd PZ want die stond gelijk met de camera in de aanslag om dat Kodakmoment vast te leggen. Op dat moment heeft ze tenslotte  wel 14 maanden moeten wachten .

Ik vind het prima dat ze het samen goed kunnen vinden ,maar dan had hij dat best met me kunnen overleggen. Wij Siamezen en Oostersen zijn best wel praters ,iets wat je van de bouvier niet kunt zeggen.( Die hoor je  niet gauw,maar als die bek eenmaal los gaat dan komt alles er volgens mij uit met achterstallig onderhoud,want dan is de uitknop nergens meer te vinden. )  Dan had ik hem zelfs nog wel tips gegeven ,want ik weet als geen ander hoe je het beste bij haar in de baard kunt hangen en hoe ik haar kan behagen.

Babs is nu in een euforiestemming en meent bij Cedric en de dames nu ook een potje te kunnen breken ,maar die laten nog steeds goed merken dat ze haar niks aan vinden. En Babs  begrijpt daar niks van en blijft het opnieuw proberen. Wat dat betreft heeft ze wel wat van ons Siamezen weg ,wat ze in haar kop heeft zit zeker niet in haar ….!

Op zich heb ik niks tegen de decembermaand,maar ik word wel een beetje moe van al die tradities.

 Om te beginnen gaat het personeel naar van die grote groene warenhuizen en komen dan bepakt en bezakt thuis,met allerlei prularia  om in de boom te hangen . Dan wordt er gelijk verteld dat het een rib uit haar lijf is en dat het onze schuld is dat ze elk jaar dat kerstparadijs moet bezoeken ,omdat wij niet altijd even respectvol met  de ballen  omgaan.  Ze denkt ons zeker een schuldcomplex aan te kunnen praten ,maar daar trappen wij niet in.  Deze opmerking vind ik overigens niet terecht ,want volgens mij gaat ze  er maar al te  graag naar toe .  Daarnaast vergeet ze dat we de economie een beetje draaiende moeten houden en dat ze de eurootjes moet laten rollen.

Thuisgekomen wordt alles pontificaal op de tafel uitgestald ,dus reden genoeg voor mij om een kijkje te gaan nemen  om te zien of het wat is ,ik moet er tenslotte ook tegenaan kijken.  Daarna worden de dozen met kerstfrutsels van zolder gehaald en worden er verwoede pogingen ondernomen  om de boom op te zetten. Ook dat gebeurt  nooit zonder een hoop gekreun en gesteun.  

 Als hij dan eenmaal staat komt voor ons het moment suprême aan ,namelijk de kerstverlichting ontwarren en in de boom hangen ,dus tijd voor ons om een pootje bij te springen.
In plaats dat ze dan dankbaar is met zoveel hulp van ons, worden we gelijk de serre in gebonjourd.

 Zoals jullie weten ben ik zeer talentvol en beschik ik ook over andere kwaliteiten,zoals deuren open maken ,dus we waren weer snel ter plaatse .
Alleen Yentl was niet van de partij,zij  heeft het werken niet uitgevonden. Bashan is ook liever lui dan moe ,maar hij is wel een trouwe supporter  en is bij iedere happening aanwezig.

Inmiddels staat de boom in vol ornaat en hebben wij weer een kamerverbod opgelegd gekregen. We mogen alleen onder begeleiding de kamer betreden en dat zet kwaad bloed,zo ook bij Yentl . Wat een pit heeft die meid  , ze zou een goede vakbondsvrouw zijn , ze gaat recht op haar doel af en  weet niet hoe snel ze een bal uit de boom moet slaan en dit drie maal daags. De mooie en nieuwe glazen ballen ,je weet wel die voor het vrouwtje een lust voor het oog waren, zijn voor haar een doorn in het oog. Des te meer reden voor het personeel om nog eens te gaan shoppen.

Ik wens jullie  allemaal een goed 2010 toe  en kruip weer lekker bij de kachel.

Brrrrrrrrr heben jullie het ook zo koud? Nou wij wel hoor! Na lang aandringen heeft het personeel eindelijk weer eens een radiatormand opgehangen ,maar dat ging niet zonder gemopper. Ze vindt het  maar een armoedig gezicht  en we hebben volgens haar  mandjes genoeg om lekker in weg te kruipen.  We hebben naast  de ons toegeëigende loungset en het hondenkussen nog zeven kattenmandjes in huis staan en dat vinden ze hier genoeg. 

Ze vindt het maar niks dat gehang en inmiddels hebben we dus ook de hangjongeren status verworven .
Ze heeft er  dus twee van zolder gehaald  waarvan  eentje in de serre gehangen. De  andere hangt in de woonkamer , zover mogelijk uit het zicht en dat werkt natuurlijk  niet. Wij willen graag  in  de belangstelling staan  zijn en laten ons niet wegstoppen ergens achter de eethoek.
 Ze heeft daarna nog een poging ondernomen om de twee mandjes naast elkaar te hangen,maar dat is natuurlijk niks ,want wij Siamezen en Oostersen zijn net lego blokjes ,dus stapelbaar,  we liggen graag boven op elkaar. Maar hoe wij ook ons best doen ,er passen maar maximaal vier katten in de hangmand.  Dus er worden hier tussen neef B en Cedric hele duels uitgevochten wie er bij ons in de mand mag liggen,want Vol=Vol.

Dat geeft dus wel weer de nodige scheve gezichten hier,ikzelf ben natuurlijk  wel altijd van een goede plek verzekerd,maar vindt wel dat er voor de fabrikanten  van hangmandjes nog veel werk aan de winkel is . Ze moeten ze om te beginnen eens een tikkie groter maken en ze mogen ze verder ook wat oppimpen ,want ze hebben wel een beetje oubollig imago. Het hoeft geen Jan de Bouvrie te zijn,maar die onbestendige kleurtjes al dan niet met opgedrukte kattenpootjes is echt not done.

Om even op ons te kleine en  oubollige mandje terug te komen,het serre mandje wordt dan zodanig neer gehangen dat we totaal geen privacy meer hebben. Babs hangt de hele dag met die grote kop van haar boven ons mandje.
Vorige week met al  die sneeuw vond ze het nodig om als kerstman/vrouw te figureren en kwam toen met die sneeuwbaard boven onze mand hangen,we waren ineens kleddernat en dan moet je niet denken dat het personeel  ons gelijk eerste hulp biedt,nee Babs werd vakkundig afgedroogd en daarna met de föhn bewerkt  en voor onze neus werd een grote kist gezet ,zodat Babs er niet meer bij kon.
Dit slaat toch nergens op ?  Ze  moet  Babs uit de serre houden,het huis is groot genoeg . Wij hebben tenslotte de serre gekraakt en hebben de oudste rechten. Ik denk dat het tijd wordt om de Ombudsman maar weer eens in te schakelen.

P.S.

Dat van die kist was toch niet zo’n slecht idee,hierdoor wordt het stapelen wat makkelijker en passen we alle vijf in een hangmand. Ook heeft ze de mand gestut zodat we niet door de mand kunnen zakken,maar een wat groter exemplaar zou toch wat handiger zijn.

Een maand geleden dacht ik een leuk uitje te hebben ,maar ik kwam al snel bij de dierenarts op de behandel tafel terecht.  Het personeel dacht dat ik aan het Sonja Bakkeren was omdat mijn corpulente buikje ineens verdwenen was.  De  dierenarts kon niks vinden en al snel dachten ze hier dat het te maken had  met aandachttrekkerij (iets waar ik overigens patent op heb volgens het personeel)

Ze zijn hier met een  verbouwing bezig ,waardoor er veel vreemd manvolk over de vloer komt en  mijn vrouwtje zich ineens ontpopte tot koffie juffrouw. Ik wist niet eens dat ze over zoveel kwaliteiten beschikte ,maar door haar gedienstigheid was de aandacht voor ons er een beetje ingeschoten.
Ik moest het steeds met een snelle knuffel doen of een aai over mijn bolletje als ze langs liepen,goed bedoeld natuurlijk ,maar voor een onverzadigbare Siamees niet voldoende . Onze wandelingen door de tuin,de stoeipartijtjes en lange knuffelsessies schoten er toch een beetje bij in.

Ook  het eten smaakte  me even wat minder  en besloot ik maar in hongerstaking te gaan. Daar schrok het vrouwtje erg van en ze kwam ineens met allerlei culinaire hoogstandjes op de proppen. Toen ik daar mijn neus voor ophaalde ging ze me voeren en dat was voor mij kat in het bakkie . Na een aantal dagen heb ik  de strijdbijl begraven  en ben weer gaan eten.

Vorige week mocht ik mee naar de dierenarts ik dacht even dat ik Babs  moest begeleiden ,want zij heeft daar vorige week een dagje door gebracht  en is voorzien van een ritsje in haar buik,om een lang verhaal kort te maken , er komen geen kleine Babsjes meer. Op zich erg jammer ,want je kunt wel enorm veel schik hebben ,met die langharige zwabbers.

Het personeel wilde me toch nog even na laten kijken en toen hoorde de DA een grote hartruis en moest er gelijk een afspraak gemaakt worden voor de Wagenrenk om daar een echo te laten maken.
Dat ik een aparte  kat ben is bij velen bekend,maar dat ik iets heb wat de radioloog niet nooit heeft gezien bevestigd toch wel dat ik een unieke kat ben.
De dierenarts vertelde tegen mijn personeel dat ik maar moest genieten van de tijd die nog rest , en omdat er nog wat onzekerheid is wat betreft de pensioengerechtigde leeftijd heb ik besloten om toch maar met vervroegd pensioen te gaan . 
Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn Siamezenstreken  en dat jullie ze ook in de praktijk tot uitvoer hebben gebracht.

 Tarkan Matya-Mou