Het woord kattenmand ligt nogal erg gevoelig in huize Zavage, maar ik moet het toch kwijt want het blijft nu eenmaal een precair onderwerp. Eerst hadden we de strijd met neef B die zich de mand had toegeëigend en zich als een pitbull ontpopte als ik in de buurt kwam. Ik heb hem dan ook regelmatig alle hoeken van de mand laten zien. Nu moeten jullie niet denken dat ik een agressief typje ben, dat is absoluut niet zo vraag dat maar aan mijn vriendin Suus.Ik ben tegen zinloos geweld maar ik sta nu eenmaal op mijn strepen en wat ik in mijn Siamezenkop heb zit niet in mijn ….piep.

Maar nu de mand of liever gezegd ons personeel. De mand moest de kamer uit omdat hij smerig zou zijn en toe was aan een wasbeurt en dat is natuurlijk flauwekul. Nu hebben we een compromis gesloten, de mand staat boven en zo gauw er een nieuwe mand goed bevonden is mag de oude gewassen worden. Jullie snappen het natuurlijk al, wij komen nog maar zelden in de huiskamer en als we er zijn dan bezetten wij onder luid protest de bank.

Het personeel heeft inmiddels al de nodige kilometers gereden in de hoop een zelfde mand te kunnen bemachtigen, maar dat is helaas niet gelukt. Ze weten dat we toch geen genoegen nemen met iets anders en ze hebben inmiddels al twee miskopen op zolder staan die nu gedoneerd worden aan een dierenasiel. Het personeel was zo radeloos dat ze zelfs hulptroepen uit het zuiden des land hadden ingeschakeld om daar de Intratuins af te struinen voor een zelfde mand wat helaas niet gelukt is.Inmiddels zijn we gepromoveerd voor de titel verwende krengen en ondankbare monsters en hebben ze ons weer een mand in de maag gesplitst. Volgens het personeel is het de Jan Bouvrie onder de kattenmanden, maar ik vind een tijgerprintje toch wat snollerige overkomen en zie mezelf er nog niet snel in liggen.

Zelf neef B die toch de meest inhalige kat hier in huis is heeft zijn neus er voorop getrokken.En wat het erge hier van is dat ze het prijskaartje er aan hebben laten zitten, dan kunnen ze hem terug brengen als we hem niet gebruiken.Dat is echt weer de Holllandse zuinigheid.

Deze mand is toch om te janken:-(

Dit keer kom ik mijn beklag eens even doen over Tarkan ,want dankzij hem zijn we verbannen uit de slaapkamer van eén van de personeelsleden .Ondanks zijn leeftijd vindt meneer het nog steeds nodig om zijn slopersactiviteiten voort te zetten in de nachtelijke uren,dit tot grote ergernis van enkele personeelsleden hier in huis.Ze hadden al een vitrinekast aangeschaft om hun juweeltjes veilig te stellen,maar Tarkan wist het toch voor elkaar te krijgen om er spullen uit te halen en te vernielen.Ik moet wel zeggen dat hij lef heeft hoor,ik bekijk het zelf liever op veilige afstand.

Wij moeten met z'n allen lijden onder dat asociale gedrag van hem en hebben nu ter compensatie de logeerkamer aangeboden gekregen.Over de ruimte heb ik geen klagen,het is een riante kamer met een ingebouwde nis waar we volgens het personeel lekker in kunnen gaan liggen om van de zon te genieten.Maar ik kan de meisjes toch niet achter de ramen zetten? Daar zal de buurt zeker tegen in opstand komen want die zien dan gelijk de waarde van hun woning naar beneden kelderen.Want reken maar dat alle buurtkaters er op af komen als ze er lucht van krijgen dat de meisjes achter de ramen zitten.

.

Dan heb ik nog een klacht over het logeerbed,de matrasbeschermer is niet erg katbestendig.Tarkan en Isis hebben hem uitgebreid getest en er zijn al de nodige gaten ingevallen.Nu moet ik zeggen dat die grote pluizen kokos wel voor veel vertier zorgden hier in huis,alleen het personeel kon het niet zo waarderen.Een beetje humor is hier absoluut niet te bespeuren in huis.

Nu heeft mijn vrouwtje beloofd dat ze een soort klimrek wil maken voor ons,ja het kan vreemd verkeren in het menselijk brein .Dat komt totaal niet overeen met ons soort katten,daar zijn ze te dom voor,dus het zal wel weer een sta in de weg worden.

Bashan

We zijn inmiddels enkele maanden verder en we hebben nog steeds geen goed passende mand. Met de Pasen zijn ze naar de Rijnhal geweest om daar een kijkje te nemen ,maar volgens mij zijn ze niet bij de afdeling manden geweest. Ze kwamen alleen thuis met een soort krabplank en daar zaten we nu niet direct op te wachten ,want de vloerbedekking van de trap voldoet anders prima. Ik vond het persoonlijk nogal geldverspillend en wij moeten ons ondertussen nog steeds behelpen met een veel te kleine mand en zeg nu zelf het past toch niet,het is Siameesonwaardig.

We hebben het echt geprobeerd ,maar het risico op allerlei kwetsuren is gewoon te groot. Ik zat helemaal ingeklemd en kon amper adem halen en Isis balanceerde ook op het randje van de mand,je moet er toch niet aan denken dat mijn kleine meisje er af zou vallen. Zelfs neef B vond het maar niks en die zul je niet snel horen klagen.

Maar waar we al voor vreesden is dan uiteindelijk toch gebeurt,onze vertrouwde mand ging de was in. Ondanks de verwoede pogingen van neef B om het tegen te houden,die heeft echt de mand tot het laatst toe verdedigd .Hij werd er uit gezet en met grof geweld werd die mand in de wasmachine gepropt,dat ging me echt toen aan het hart. En het personeel was zichtbaar trots op die daad , want nooit hangt er was aan een waslijn te wapperen en nu had ze de droogmolen in de tuin gestald zodat de hele buurt onze inmiddels verzopen mand kon aanschouwen. Wat moet een Siamees toch veel mee maken,het was hartverscheurend.

Het wordt tijd dat jullie me eens gaan voordragen voor een koninklijke onderscheiding,want ik heb de laatste weken heel wat heldendaden verricht. Een van de personeelsleden is bang voor spinnen en de ander is te belazerd om een spin de deur uit te werken en nu zetten ze mij in als spinnenverdelger. Het personeel heeft eerst de meiden nog de kans gegeven om een extra vleeshapje bij te verdienen ,maar die meppen maar een beetje wild in het rond en als ze dan beet hebben gaan ze het beestje op hun gemak zitten te bekijken,dit tot grote ergernis van de angsthazen hier in huis.En er komen dan ook altijd zoveel werkzaamheden bij voor ze , want er sneuveld dan vaak ook nog menig bloempot en over de vieze ramen zullen we het dan maar helemaal niet hebben.

Zo gauw ik een spin zie opduiken baken ik het territorium af en klapper ik met mijn vlijmscherpe gebit .Daarna zet ik de aanval in en binnen mum van tijd heb ik hem dan te pakken. Als de spin zich in wat hogere sferen begeeft tilt het personeel mij op en met een ferme zwaai heb ik hem zo tussen mijn voorpoten zitten. Verdere details zal ik jullie maar besparen ,want die liegen er niet om.Daar zou Stephen King een bloedstollende roman over kunnen schrijven wat later weer verfilmd kan worden.

Wat kunnen honden toch ondankbare wezen zijn,kosten nog moeite werden er bespaard om het Bo naar de zon te maken ,maar nee hoor het is niet gauw goed voor mevrouw. Wandelen is de grote passie van Bo ,maar omdat mevrouw al wat op leeftijd is vindt het personeel de afstanden van 30 en 40 kilometer teveel voor haar worden. En sinds hoofd personeelzaken elke week mee gaat op haar fiets die tevens dienst doet al bezemwagen had ze bedacht dat een doggyride wel iets voor Bo zou zijn .Dan kan ze tussendoor even op adem komen en zich vorstelijk laten rondrijden .En als ze dan iets in haar hoofd heeft dan zit het ook nergens anders ,dus is ze zaterdag met Bo op pad gegaan om een doggyride uit te zoeken. Ze heeft er kilometers voor moeten rijden ,maar ze zijn uiteindelijk geslaagd. Het is een heel sportief knallend geel karretje geworden in cabrioletuitvoering en voorzien van alle gemakken zoals een doggyride kussen voor een optimale zit ,veiligheidsgordels en een bidon met opklapbare drinkbak. Ja het mocht weer wat kosten .Verder heeft Bo ook een sportieve outfit gekregen in de vorm van een tuig. Het personeel weet zeker niet dat paarden in een tuig lopen .

Thuisgekomen werd de bolide onder toeziend oog van mij en neef B vakkundig in elkaar gezet en toen we hem even wilden uitproberen werden we weg gestuurd en werd er bij gezegd dat het een hondenkar is en geen kattensjees. Bo zat er al een beetje beteuterd bij te kijken en op een niet mis te verstane toon werd er verteld dat Bo elke dag even moest oefenen. Dat oefenen op zich was al een lachertje,bij het TV programma de leukste thuis zouden ze hoge ogen kunnen gooien.Ik zal jullie verdere details maar besparen ,want anders houden jullie het niet droog.Inmiddels lijkt het of mijn vrouwtje 10 jaar ouder is geworden en zijn we drie pakken vleesstaafjes en de nodige kluifjes verder en zijn er weinig vorderingen geboekt.

Wordt vervolgd.

Ze hadden het weer anders gepland, we moesten allebei een meid bij ons in de mand nemen. Als ik me normaal teveel met de dames bemoei word ik weg gestuurd en krijg gelijk een naam achter me aan van macho ,maar als het de mensheid uit komt mag het wel en daar pas ik een beetje voor.

Gelukkig dachten de dames er net zo over en maakte er een spelletje van. Eerst deden ze mandje over springen ,maar al snel gingen ze over tot een potje verstoppertje spelen. Neef B en ik hebben het van een afstandje bekeken en hebben ons kostelijk geamuseerd. Hoofd personeelszaken lag op haar knieën voor het bed en deed alle mogelijke moeite om bij de dames te komen. Uiteindelijk is het haar dan toch gelukt ,maar vraag niet hoe.

In de wachtkamer zette Yentl een enorme stem op , wat was ik blij dat ze niet bij mij in de mand zat. Ik had erg met Bashan te doen. En Bo zat er ook al met afhangende oren bij ,die vond het ook maar niks. In de behandelkamer werd ik natuurlijk als eerste uit de mand gehaald en op tafel neer gezet. Ik werd even aan alle kanten bekeken en kreeg daarna een enorme spuit in mijn lijf geduwd,dat vond ik weer wat minder sympathiek van de dierenarts. Ik hoefde niet gelijk terug in de mand en mocht op de tafel blijven zitten ,iets wat ik natuurlijk keurig deed ,al was het alleen maar om op te vallen. Daarna was Bashan aan de beurt en ineens kwamen er allemaal o o o o 's en a a a a's rollen uit de mond van de dierenarts. Ik dacht altijd dat de patiënt A moest zeggen ,maar hier was het net andersom. Maar wat bleek nou ze was helemaal weg van Bashan,ze vond hem zo mooi en Bashan maar slijmen met dat mens , die zette gelijk zijn spinmotor een paar decibels hoger.

Bashan werd na de APK keuring weer keurig in de mand gezet en Yentl verstopte zich gelijk achter hem. Ze wilde niet uit de mand gehaald worden en sloeg een dreigende toon aan tegen de dierenarts. Als laatste werd Isis uit de mand gehaald en van haar had ik juist een spetterend vuurwerk verwacht. Thuis heeft mevrouw altijd de grootste bek en hier liet ze alles gelaten toe ,dat viel me vies tegen van haar. Ze heeft toch niet de lef en de power van haar verre oom.

Toen we thuis kwamen lag er een leuke verrassing op ons te wachten,Suus mijn hartsvriendin en grootste fan had leuke speeltjes voor ons gekocht en een kluif voor Bo . En neef B moest er natuurlijk weer als eerste mee aan de haal gaan ,dat is zo'n inhalig type.

Deze muizen zien er trouwens ook niet uit en hebben enorme grote oren en vaak ook kleren aan .

Suus en Nathalie koesteren die muizen ook nog ,terwijl ze het normaal op een gillen zetten als ze een klein veldmuisje zien ,maar deze schijnen wel heel bijzonder te zijn .De meiden hebben albums vol met plaatjes van die gekke beesten en gaan zelfs de straat op om ze te ruilen met allerlei vriendinnetjes. De hele buurt loopt voor die muis en zijn familie uit. Hij noemt zichzelf Diddl en zijn vriendin heet Didelina,hoe verzinnen ze het en dan over de rest nog maar te zwijgen.

Zo gauw Bashan en ik maar in de buurt kom van zo'n Diddl word ik aan de kant gezet of nemen ze dat rare beest onder de arm mee naar een andere kamer. Ik krijg op deze manier ook de kans niet om kennis met ze te maken. Ook slingeren er hier in huis allemaal tasjes rond met die beesten erop ,ook daar mogen we niet in kruipen,terwijl dat juist een hobby van ons is .En dan hebben ze een paard op de bank zitten,bij Jufrouw Jansen stond het paard tenminste nog in de gang.

En hoofd personeelzaken doet al net zo stom want die heeft een Pimbolie in de auto hangen. Ik schaam me soms diep voor haar ,ik geloof niet dat ze ooit volwassen wordt.

Dat Suus een modebewust popje is dat wisten we wel ,maar sinds kort begint ze zich toch wel heel erg extreem te kleden. Omdat het zo warm is zoek ik verkoeling achter de ventilator en mevrouw trekt met die hitte handschoenen aan.

Ik dacht eerst even dat het misschien wel weer eén of andere modegril zou zijn waar zoveel pubers last van hebben ,maar dat bleek niet het geval want ze draagt ze alleen in huis. En verder heb ik er ook niemand mee zien lopen. Jullie begrijpen natuurlijk wel dat mijn achterban en ik ons vreselijk zorgen maken over Suus.

En als het dan nog een beetje onopvallende handschoenen zijn waar ze mee loopt ,nee het zijn van die knal gele. Daar kun je hier op de Veluwe al helemaal niet mee rond lopen,dan moeten ze minstens zwart of donkerblauw zijn. Ook hangt er aan elke vinger een muis en dat is pure muizenmishandeling. Die muizen waren gewoon aan het bungyjumpen en dat was niet om aan te zien.

Ze moet er trouwens wel mee uitkijken want binnen de kortste keren hebben we hier iemand van het Muizenbevrijdingfront of van Stichting redt de muis op de stoep staan en dat willen we liever niet. Ik heb een Siamezenreputatie hoog te houden,vandaar dat Isis en ik besloten hebben om de muizen te bevrijden uit hun benarde positie. We hebben ze niet alle vijf kunnen redden ,maar twee hebben we van de handschoen afgekregen. Het was een hele klus kan ik je zeggen want de draden waarmee ze vast zaten waren dit keer erg sterk ,dus we hebben onze gebitten aardig op de proef moeten stellen. Maar desondanks zijn we niet ontevreden over het behaalde resultaat.