Inmiddels zijn we een maand verder en onze Cédric is helemaal geïntegreerd .Hij is zeer leergierig en volgt mijn instructies maar al te graag op. Ook toont hij eigen initiatief en is hij zeer creatief .Die kunstzinnige kant zit toch echt in onze genen en die mis ik bij de dames nog wel eens,die zijn meer met hun uiterlijk bezig er wordt heel wat afgetut en afgelebberd ,die tong van de dames maakt wat dat betreft overuren.

Cédric is ook een echte doe het zelfver en ik zie toch wel een toekomst van elektricien voor hem in het verschiet liggen. Elk draad wordt vakkundig geïnspecteerd en als het nodig is ook ingekort . Meneer is erg voor een veilig leefklimaat dus hier in huis kom je dan ook geen lange snoeren meert tegen waar je over kunt struikelen,want de meeste ongelukken gebeuren toch in en rondom het huis. Ik sta er van te kijken dat zo'n jonge knul daar rekening meer houdt,want vaak hebben ze op die leeftijd andere interesses .

Alleen moet hij nog wat meer oog hebben voor de bloemen en planten ,want echte groene pootjes heeft hij niet. Ik heb hier dan ook al menig boeket en plant in de kliko zien belanden omdat hij daar wat te ruw mee om was gegaan.

En het personeel is helemaal in zijn nopjes met hem , want nu hebben ze een gezamenlijke hobby ,meneer is ook verzot op paarden. Nu is hij nog de groom en slaapt graag bij het paard ,maar ook hier ligt een sportieve carrière voor hem in het verschiet. Ik denk dat Anky tijdens de Olympische Spelen van 2008 in Beijing er een grote concurrent bij krijgt.

Alleen zijn tante wil hem nog wel eens tot de orde roepen en ze deinst er dan ook niet voor terug om klapjes uit te delen. Het zal wel in haar genen zitten want moeder en zuster zijn ook geen poesjes om zonder handschoentjes aan te pakken. Maar onze superman trekt zich er niks van aan en als het echt nodig is gooi ik gewoon mijn 4,5 kilo schoon aan de haak er even tussen .

Vrijdag visdag, nou mooi niet hoor Hele volksstammen tweepoters gaan haringhappen en reizen er zelfs voor naar Scheveningen om daar een haring uit het eerste vaatje te kunnen bemachtigen. Ik ben dus minder kieskeurig en zoek het wat dichter bij huis.

Omdat ik weet dat het personeel een vreselijke hekel heeft aan vis koken omdat het zo zou stinken wilde ik zelf wel een visje vangen, maar ook dat werd weer tegen gehouden door het personeel. Elke vorm van eigen initiatief tonen wordt hier gelijk de kop in gedrukt en daar heb ik het vaak erg moeilijk mee.

Zitten ze me eerst lekker te maken door Zacheus in een klein waterbakje binnen pootbereik te zetten, komen ze ineens met een plank zetten aan om die er bovenop te leggen en dat terwijl Zacheus al zo naar adem zat te snakken.

Eindelijk kon ik hem eens recht in de ogen kijken, want hij had me al vaak van achter het glas zitten te begluren met zijn kameraadjes en hadden al verschillende pesterijtjes met me uitgehaald.

Het aquarium moet van wege de verhuizing de deur uit en Zacheus gaat dus elders wonen is ons verteld. Ben benieuwd wat ons dan nog te wachten staat , want die mooie verhalen van jullie kunnen lekker in de serre liggen en er wordt volgend jaar een ren voor jullie gebouwd komen ineens een stuk minder geloofwaardig over.

Wat kan verhuizen toch voor een hoop stress en onrust zorgen binnen de mensen populatie. Hoofd PZ die normaal altijd alle tijd voor ons heeft en altijd wel in is voor een kattenknuffel of een spelletje is ineens 360 graden gedraaid. Ze heeft zich ineens ontpopt in een enorme mopperkont en houdt er vreemde gewoontes op na. Verzamelde ze eerst oude blikken trommels en ansichtkaarten ,tegenwoordig zijn dat dozen. Van die blikken trommels hadden we niet zoveel last ,die stonden op de schappen en de ansichtkaarten zaten in een koffer .En als die eens bekeken werden deed hoofd PZ dat meestal samen met neef B ,die deelde die hobby met haar.

En er kwam ook af en toe maar eens een kaart of trommel binnen,dus het was allemaal prima te overzien.

Maar met die de dozenverzameling loopt het echt de spuigaten uit en haar vrienden zijn al net zo besmet met het dozenvirus . Die komen zelfs auto's vol met lege dozen brengen. Ik maak me dan ook echt zorgen over haar ,ze heeft altijd een hekel aan boodschappen doen gehad en nu gaat ze dagelijks op pad. Ze is wat dat betreft echt de weg kwijt,werden er vroeger een tas vol boodschappen gehaald ,nu blijft de tas thuis en gaat ze voor elk pak koffie of thee de deur uit. In de eerste instantie dacht ik dat ze wat aan de lijn wilde doen ,wat overigens geen overbodige luxe zou zijn en daarvoor elke keer de spullen apart ging halen ,maar het blijkt dus om de dozen te gaan. Ik kan alleen de logica nog niet ontdekken , want tegenover 1 pak koffie staan soms wel vier lege dozen.

Ik zal verder niet teveel neer zetten over haar dozenfobie ,want ik moet haar ook een beetje in bescherming nemen.

Die dozen worden dus door het hele huis neer gezet en elke keer als neef B en ik een poging doen om er in te gaan zitten , worden we vermanend toegesproken. Nu zijn we van die toespraken niet echt onder de indruk,maar wel van het grove geweld wat er bij gebruikt wordt.

Ze zet de dozen zo op de kant neer of ergens bovenop ,zo dat wij ons soms in benarde posities begeven. Ik kan er zelf redelijk goed mee omgaan ,maar neef B en Cedric hadden daar toch wat meer moeite mee en dat zorgden ook voor enige commotie hier in huis.

Ze hingen samen in het trappengat ,wellis waar op een was rek met een nat hondenkussen ,maar dan moet je toch wel heel ver heen zijn wil je daar op gaan liggen. Ik wil geen medelijden op wekken ,maar zo zien jullie maar dat een Siamezenleven ook niet altijd over rozen gaat.

Het personeel heeft nu eindelijk begrepen wat wij kattenmannen nodig hebben. Ik heb ze al eens door laten schemeren dat wij wat meer ruimte en klimtoestellen nodig hebben en dat hebben ze dit keer goed opgepakt. Ze hebben er echt een pretparadijs van gemaakt en voorlopig hoeven neef B en ik ons dan ook niet te vervelen.

Ook aan onze veiligheid is gedacht, want ze hebben zelfs een matras voor ons klaar gezet, zodat we tijdens onze capriolen zachtjes neer komen. We hebben wel zelf af en toe even een pootje meegeholpen, want ze beschikken hier wel over twee linkerhanden. Als je ook ziet hoe moeilijk ze met een schroevendraaier en een paar schroefjes doen dan springen de tranen je spontaan in de ogen.

Ook hebben ze allemaal kranten voor ons op de grond neer gelegd, waar we ons leuk onder kunnen verstoppen. Normaal beginnen ze gelijk te mopperen als ze de krant lezen en neef B en ik ons daar op of onder willen nestelen, maar dit vind ik wel tof van ze. Het enige minpuntje is de wat vreemde waterbak, die hebben ze vol gezet met kwasten.Ik dacht even dat de WK kolder had toegeslagen,maar het bleek om gele verf te gaan . Ze moesten zo nodig wat plekjes wegwerken die wij veroorzaakt zouden hebben.Wij wilde alleen voor de nieuwe bewoners wat poottekeningen achter laten ,want wie er nu niet een echte Tarkan signature aan de muur hebben. Het personeel hier zijn zeker geen Connaisseurs.

De vooruitzichten zijn lang niet zo gunstig als het personeel in de eerste instantie voor deed komen. Ik heb nu de brievenbus binnen pootbereik,waardoor ik dagelijks mijn rek en strekoefening naar behoren uit kan oefenen om mijn goed gespierde lijf in topconditie te houden. Ook de postbode en krantenjongens zal ik missen , want zei zorgden wel voor veel kattenplezier. Want als ik van de vingers tussen de gleuf door zag bewegen ,dan kwam de beer in mij los. Ik heb menig postbode of krantenjongen de stuipen op het lijf gejaagd door hun vingers beet te pakken.

Maar de krantenjongens van tegenwoordig zijn echt geen echte bikkels meer ,die lieten het al snel af weten. Stelletje spelbrekers zijn het ,dit tot groot ongenoegen van mij en het personeel dat geen leesvoer meer kreeg .

Wat dat betreft neem ik mijn petje af voor de dame van de post,want zij bleef elke dag keurig terug komen en raapte de post weer netjes op als ik ze weer naar buiten duwden.

Ik dacht eigenlijk dat het personeel wel heel blij zou zijn met mijn actie , want ik hoor ze altijd maar zeuren over de rekeningen die op de deurmat vallen,maar ze konden het weer eens niet waarderen. Hoofd PZ heeft toen een onderhoudend gesprek gehad met de dame van de post en ze dacht altijd dat er een hond achter de deur zat,omdat Bo voor het geluidseffect zorgde .Hoofd PZ heeft me toen aan haar getoond en ze kon er wel om lachen,ik kreeg zelfs nog een knuffel van haar .Sindsdien rammelt ze na afloop altijd nog een keer extra met de brievenbus.

Nu doet het volgende probleem zich voor dat we in ons nieuwe huis geen brievenbus meer in de voordeur hebben ,maar eentje aan de weg .Zoals jullie dan wel zullen begrijpen zal ik me dan ontzettend gaan vervelen,ik kijk nu echt naar de post of krant uit en zit elke morgen een paar uur op de trap te wachten .Dus eventuele tips om me niet te hoeven vervelen zijn van harte welkom.

Hoofd PZ is al aardig op leeftijd en dan verwacht je toch niet dat ze zich ook aan gaat passen aan de wegwerpmaatschappij. Maar ze doet gewoon mee aan die gekte en ze heeft ook nog ons speelhuis bij het grove vuil neer gezet,dat vonden we toch wel heel erg triest.We hebben er zoveel plezier aan beleefd en ook de dames hebben er hun eerste lessen gevel beklimmen op gehouden.

Hoofd PZ vond het maar een sta in de weg terwijl ze het huis ooit zelf heeft gemaakt. Gelukkig stapte er een man van zijn fiets af die ons huis wel op waarde wist te schatten en haalde het even later op met een aanhangwagentje. Zo krijgt ons huis toch een nieuwe eigenaar.

Hun eigen huis werd te koop gezet ,waarom moest ons huis dan zo aan de straat gezet worden tussen het oud ijzer en zakken met lompen. Ze had er toch ook een bord van te koop op kunnen zetten? Ik vond het een egoïstische daad van haar.

Het is goed dat ik maling aan alles en iedereen heb , want anders had ik allang aan de poezen-prozac gezeten. Ik ga zo even een werkoverleg houden hoe we de komende periode het beste door kunnen komen .

Dwarsliggen is ons motto en daar zijn we dan ook al druk mee bezig. Maar daar zullen jullie tzt wel meer over lezen.

Nadat we ons bankstel hadden uitgezwaaid voelden we ons niet echt meer op ons gemak,we konden toch onmogelijk met z'n vijven op de kleine krabpaal gaan zitten want dat was nog het enige op de kattenreismanden na wat zich nog in huis bevond. De dames namen toen maar plaats achter de wasmachine en dan moet je wel van hele goede huize komen om ze daar achter vandaan te krijgen. Want de dames ontpoppen zich dan als echte monsters en dan kun je maar beter bij ze uit de buurt blijven. Het personeel dacht daar schijnbaar anders over en gingen gewapend met handdoeken en knikkende knietjes richting wasmachine. Ze hebben de dames te pakken gekregen ,maar niet na dat ze de nodige fitness oefeningen achter de rug hadden,de meiden hebben ze wat keren trap op trap af laten lopen.

Inmiddels wonen we op onze nieuwe stek en net zoals ik al voorspelde werden de beloftes van het personeel weer eens niet waar gemaakt. Dat mooie erker waar we de hele dag in mochten zitten ,de serre met loungeset waar we zo lekker op konden luieren ,nou niks van dat alles. We werden in een ongezellig hok neer gezet ,een bijkeuken noemen ze zoiets. Veel meer dan een kast en een paar kattenbakken stonden er niet,dus we werden er niet bepaald vrolijk van .

Na een half uur had ik het wel bekeken in dat hok en mochten we dan eigenlijk de serre in . Alleen Cedric ging met mee ,wij Siamezen zijn toch wat heldhaftiger dan onze Oosterse huisgenootjes. Neef B is een beste vent ,maar het is zeker geen vent met ballen,hij doet alles in zijn eigen tempo en ging weer eens uitgebreid de schoot van het vrouwtje bezet houden.

Yentl heeft twee dagen voor toiletjuffrouw gespeeld ,want mevrouw kwam de kattenbak niet uit en Isis deed wel heel stoer ,maar dat was puur bluffen .Bij elk verdacht geluidje dook ze weer achter de ene of andere oude kist. Het personeel heeft een jaren dertig huis gekocht en ineens staat het vol met oude troep dat ze na jaren weer eens van de zolder af hebben gehaald . Dat staat zo leuk zeggen ze dan ,maar ik vind het meer een sta in de weg ,want wat heeft zo'n oude zeepkist nu voor functie, ik kan er niet eens behoorlijk in zitten. Als ik er wat van zeg beginnen ze gelijk opmerkingen te maken over mijn buik en het is niet leuk om aan te moeten horen dat neef B zo'n goed gespierd lijf heeft en er wel in kan zitten.

Bashan laat zich verder weinig zien ,hij komt de serre nog amper uit. Hij ligt er vreselijk ongegeneerd bij ,meneer ligt

zo

zo

zo

of zo.

In een andere houding zie je hem niet liggen. Meneer houdt er ook niet van om zich in te spannen,hij is liever lui dan moe.

Het nieuwe bankstel is ook gearriveerd en daar hadden ze ons geen groter plezier mee kunnen doen. het is van dat geruwde leer en daar kunnen we natuurlijk goed onze nagels aan scherpen. Omdat Bo nog wel eens de bank wil bezetten als het personeel weg gaat ,hebben ze grand foulards aangeschaft. Voor de kattenvrinden die geen Frans miauwen ,dat zijn van die grote lappen die je over een bankstel heen hangt . Soms hangen ze er om een scheur of kale plek te verbergen of om de boel een beetje op te leuken. In ons geval ligt hij er preventief,maar ik kan me ook prima vinden in het opleuken ,want leuk is het. Zo gauw het vrouwtje aan komt zetten met die lappen om ze op de bank te draperen zijn wij van de partij. We doen dan wie er het langste er in kan hangen en als de lap dan uiteindelijk op de bank ligt ,proberen we hem zo snel mogelijk weer er vanaf te trekken. Of we gaan er stiekem onder liggen en dan denkt Bo dat ze op een kussentje ligt en dan zijn wij het . Moet je dat beest toch eens suf zien kijken.

Verder staat er in de kamer een open haard en Cedric heeft er voor gezorgd dat we geen schoorsteenveger meer nodig hebben. Hij heeft het meeste roet al weg gehaald en met zijn zwarte pootjes heeft hij decoratieve afdrukken achter gelaten op de lichte kussens van de bank in de serre.

Dit viel natuurlijk weer niet in goede aarde en sindsdien ligt daar ook een kleed over heen. Mijn vrouwtje heeft echt een lappentic, we kunnen haar maar beter het lappenvrouwtje gaan noemen in plaats van het poezenvrouwtje.

Als je gaat verhuizen dan stuur je een adreswijziging aan al je vrienden , bekenden en instanties en die sturen je dan weer een leuk kaartje terug. Behalve de instanties ,die versturen dan post waarvan het gezicht van het vrouwtje op zeven dagen onweer staat. Op zich is dat kaarten versturen wel een leuk gebaar,maar dan moet het wel op de juiste manier gebeuren.

Wij hebben dus ook een adreswijziging gestuurd en hadden er duidelijk opgezet dat we gaan verhuizen en We zijn natuurlijk ondergetekende en mijn huisgenoten. En onder de huisgenoten verstaan we natuurlijk Neef B ,Yentl,Isis ,Cedric en natuurlijk Bo onze langharige zwabber.

De kaartjes stroomden binnen ,dus mijn adrenaline gehalte steeg elke keer bij het horen van het geklepper van de brievenbus. Dat was natuurlijk pure Siamezenpesterij want zoals ik al eerder vermelde hebben we de brievenbus nu op kattenooghoogte zitten en heb ik een gang verbod opgelegd gekregen. Ze hebben ze mij uit de gang verbannen omdat ze geen hoogpolige traploper willen hebben,terwijl dat niet zou misstaan.

Maar om op de post terug te komen,die zijn bijna allemaal aan het personeel gericht en dat slaat echt nergens op. Als de Koningin gaat verhuizen is de post toch ook aan Hare majesteit gericht en niet aan de hofhouding? Op het verhuisbericht staan wij in volle glorie te pronken en ons oude en nieuwe huis en nergens staan er foto's van het personeel. Dat is trouwens ook niet aan te bevelen , want dat zou afbreuk doen aan het verhuisbericht .En je kunt dat de postbodes ook niet aan doen ,om post met foto's van het personeel te laten bezorgen,want die schieten dan acuut in de stress.

Maar een enkeling heeft het begrepen en een kaart aan Tarkan en de zijnen gestuurd.

Zo hoort het natuurlijk ook. Deze kaart is in opdracht verstuurd van een paar slimme soort genoten en dat merk je gelijk. Eigenlijk zouden we een Siamezen/Oosterse Mensa op moeten richten ,dan kunnen we een beetje op gelijk niveau comminumauwen. Ik heb wel eens het idee dat we verkeerd begrepen worden ,maar dat komt gewoon omdat we iedereen te slim af zijn.

We zijn ook bevriend met twee Britten ,beste luitjes hoor ,maar ze doen zo gewichtig,maar zoals je zien kunt zit dat alleen maar in het gewicht.

Als het op een goed gesprek aan moet komen dan laten ze het afweten en komen met smoesjes aan dat ze niet van reizen houden en sturen dan twee hondenmeiden op je af waar je oren de volgende dag nog van tuuuuten.

De kaarten zijn inmiddels van de ere galerij naar een blikken trommel verhuisd, dat is voor de gemoedsrust van het personeel beter .

Ze deden altijd zo moeilijk te doen als een van ons de kaarten wilde bekijken die op de schoorsteenmantel stonden. Nu liggen ze dan in een blikken trommel ,maar Cedric is dan weer gelijk zo inhalig die eist de hele trommel voor zich op. Het is een echt Amsterdams schoffie en dat is goed te merken,meneer doet gewoon waar hij zin in heeft en als het hem niet aan staat deelt hij gelijk een linkse uit.

Nog even op de valreep een kerst kaartjeplaatsen voor al mijn poezenvrienden en hun personeel en dan is het jaar al weer bijna voorbij. Ik zit me helemaal suf te miauwen ,maar je moet niet denken dat de typgeit des huizes dat voor me neer typt. Je moet vooruit kijken en niet terug blikken zegt ze ,maar ze vergeet wel dat 2006 voor ons een zeer enerverend jaar was. We waren bijna dakloos geworden omdat hoofd PZ ons kattenhuis op straat had neer gezet voor de kraak. Daarna werden we achter de tralies gezet en kwam er allemaal vreemd volk ons bezichtigen. Ze kwamen zogenaamd voor het huis kijken ,maar stonden wel allemaal voor de bench te gluren en domme vragen te stellen van wat zijn dat nou voor beesten .

Daarna volgde de verhuizing met allemaal valse beloftes van het personeel ,het is ook twee maanden goed gegaan en inmiddels hebben we weer een kamerverbod opgelegd gekregen . We mogen nu alleen onder begeleiding in de kamer vertoeven ,maar aan alle kanten voel je hun ogen in je rug priemen. We durven ons amper nog te bewegen ,want waar we ook aan gaan snuffelen we krijgen gelijk commentaar van het personeel. En de reden waarom is al even droevig ,ze hebben namelijk een echte kerstboom in de huiskamer staan en die schijnt giftig voor ons te zijn. Buiten het feit dat er weer een boom van het leven beroofd is ,weten we nu ook gelijk zien waar onze plaatsen zijn in dit huishouden. En als je er wat van zegt krijg je steevast als antwoord ,zo gezellig zijn jullie nu ook weer niet want jullie liggen altijd maar op een kluitje in de serre. Halen we eens een keertje geen kattenstreken uit is het ook weer niet goed.

De enige die wel ongestoord de kamer in mag is Bashan ,maar die is dan ook heilig verklaard bij het vrouwtje. Die zou de boom met rust laten ,maar ondertussen weten wij wel beter. En Cedric heeft ook totaal geen interesse voor de boom ,die vindt de pakjes er onder veel spannender. Maar wij zullen nooit te weten komen wat daar allemaal in zit ,want voor dat hij een pakje los heeft gemaakt wordt meneer al weer in de serre gezet..

Verder wil ik bij deze nog wat poezenvrienden bedanken die massaal hebben gereageerd op mijn vorige kattebelletje. Dat heeft mij erg goed gedaan ,ik ga hier verder niet op in anders krijg ik nog de naam een oude zeur te zijn en dan ga ik ook zo op mijn vrouwtje lijken en dat is wel het laatste wat ik wil..

Ik wens jullie in elk geval een poezerig 2007 toe.

Tarkan

Ik had al eens eerder verteld dat hij nogal vreselijk kan lopen slijmen bij hoofd PZ en dat ze samen altijd erg druk in de weer zijn met oude ansichtkaarten. Als de koffer met kaarten van de zolder worden gehaald om te worden gescand voor de ene of andere website ,dan zit meneer er al weer gelijk mijn zijn dikke bilpartij bovenop en dat wordt dan allemaal getolereerd .Maar o wee als ik dat ga doen of de andere Siamees des huizes dan worden we gelijk uit die koffer geplukt en naar een ander vertrek getransporteerd. Ik snap het niet want een blind paard kan nog geen schade aanrichten tussen die kaarten .Die dingen zien er net zo stoffig uit en zijn ook nog eens van begin vorige eeuw,dan is het toch ook niet zo erg dat we er mee ga scheuren? Wat dat betreft houden ze er hier vreemde ideeën op na.

Ik zal er nog eentje opnoemen:begin december komt er hier altijd een enorme grote houten sneeuwpop in huis te staan ,op zich is dat al vreemd want een normaal mens heeft zo'n ding buitens huis staan. Die man heeft overigens allemaal gleuven in zijn buik waar dan de kaarten in gestoken worden. Daar mogen wij dan wel naar kijken ,maar aankomen natuurlijk niet.

Nu verdenk ik neef B ervan last te hebben van het Oedipuscomplex of het oude wijvensyndroom. Hij is gek op wat belegen dames en vooral op ons pleegmam. (Wij komen niet uit Brabant overigens ,maar onder de rook van Rotterdam vandaan maar vinden ons mam zo gezellig klinken) Ze heeft weer een kaartje richting Ede gestuurd met de afbeelding van een of ander ver familielid en neef B is weer heelmaal in zijn element. Halsbrekende toeren haalt meneer uit om toch maar die kaart te kunnen bemachtigen om hem vervolgens helemaal af te lebberen. En dan komt ineens dat inconsequente gedrag van het vrouwtje weer naar boven .Mevrouw zakt dan door de knieën en pakt de kaart af om hem vervolgens weer terug te zetten.

Ik vind het zo kinderachtig het gaat tenslotte maar om die ene kaart want de rest bekijkt hij niet. Ik vind het zo sneu voor hem ,die oude kaarten mag meneer wel bekijken,terwijl een kaart van ons pleegman eigenlijk aan ons toe behoort te komen. Ze heeft hem dus nu in de bezem van de sneeuwman gehangen en nu kan hij er niet meer bij. Ik heb er gewoon geen woorden voor en vindt het geen nobele gedachten zo vlak voor de Kerst.

Ze raakte geblesseerd aan haar voet en kreeg een poot zo dik waar menig olifant jaloers op zou zijn . En de computers staan boven ,maar door de cadeauverpakking om haar voet heen was trap lopen geheel uit den boze. Ze kreeg huisarrest opgelegd en moest met die kolossale poot ook nog de hoogte in,wat natuurlijk een hoop bekijks opleverde voor menig buurtbewoner. Wij zaten er totaal niet mee ,want we konden nu eens op plekken komen waar we normaal alleen maar van kunnen dromen.

Zo is de schoorsteen zo'n geliefde plek om op te zitten want daar staat altijd wel iets op wat een hoog breekbaarheids gehalte heeft

.Daarnaast scoren de bloemen en planten ook hoog als het om vertier gaat. De andere plekjes geef ik nog even niet prijs want anders gaat ze gelijk weer voorzorgsmaatregelen nemen , zoals ze de vorige keer met de vitrinekast heeft gedaan..