Er bestaan vrijwel
geen kattensoorten waar zoveel sprookjes en legendes en onware verhalen over bestaan
als over de Siamees.Deze kat heeft echter zoveel adel van zichzelf dat het niet
nodig is om hem met fantasieverhalen te omringen,maar juist door die legenden
is hij de meeste geliefde raskat ter wereld .Vandaar dit verhaal wat in 1950 geschreven
is door een Engelse fokster die zich geroepen voelde om een boek over Siamezen
te schrijven en dit als waarheid durfde voor te schotelen.Ik citeer:Hoe populair
de Siamees tegenwoordig ook is , zon 80/90 jaar geleden hadden maar weinig mensen
hier in het westen een Siamees gezien.En in Harrison Weirs boek Our cats and all
about them werd vermeld dat er tot 1887 in de catalogi van de Crystal-Palace -kattententoonstelling
slechts 15 katers en 4 poezen voorkwamen, aldus de bewuste fokster.Dit is niet
zo verwonderlijk want generaties lang werden deze katten door de koning van Siam
fel bewaakt in zijn paleis te Bangkok.Het was vrijwel onmogelijk een kater uit
te voeren,daar er een vaste regel bestond dat ze allemaal moesten worden gecastreerd.De
koninklijke familie had echt het gevoel dat hun katjes heilig waren en dat hen
in de geesten van overledenen huisden.Als er een prins van koninklijke bloede
werd begraven, werd een favoriete kat levend in de graftombe ingemetseld.Het idee
was dat als de kat er in slaagde door eén van de gaatjes te ontsnappen,
de priesters er zeker van konden zijn dat de ziel van de prins bezit had genomen
van het lichaam van de kat.Ik moet zeggen dat ik van mijn leven veel onzin over
de Siamese kat en het Siamese volk, maar dit stukje sloeg alles.Zij had schijnbaar
nooit gehoord van de pompeuze verbrandings ceremoniën van de overledenen
van het Koninklijk huis en dat Thailanders boeddhist zijn.
Toen
in Nederland tentoonstellingen werden georganiseerd en het publiek ze voor het
eerst te zien kreeg,waren er waarschijnlijk al enkele honderden Siamese katjes
in ons land.In Bankok werden de Siamezen gefokt door de Chinezen die ze op de
zondagsmarkt verkochten en in Engeland spreekt met nog steeds van de Royal cat
of Siam, dit is hun officieuze benaming voor de Seal Point Siamees.Hij heeft zoveel
adel in zich dat het niet nodig is om ze met fantasieverhalen te omringen.
De Siamees wordt over
de hele wereld onmiddellijk als raskat herkend, maar tevens behoort hij tegenwoordig
tot de controversiële rassen. De eerste Siamezen waren vaak scheel en hadden
een knikstaart, dit was een vereiste, evenals de poten die iets aan de kleine
kant moesten zijn. Sindsdien heeft selectief fokken de kat aanzienlijk veranderd.
Scheel kijken en een knikstaart zijn nu een ernstige fout. GCCF Siamezen zijn
slank, lang, hebben dunne poten en een lang hoofd met scheve ogen en een fijne
snuit. De Noord-Amerikanen voeren dit type tot in het extreem door. Siamezen zijn
vrolijk en kletserig, het is het meest vocale ras. Ze zijn ook zeer vroeg geslachtsrijp.
Het
karakter: Een Siamees is intelligent, arrogant ,rumoerig en zeer opdringerig
en zeer duidelijk aanwezig. Ook hebben ze een enorm stembereik en zullen dat zeker
laten horen als ze het ergens niet mee eens zijn.Verder zijn echte gezelschapsdieren
en kunnen zeer slecht alleen zijn. Doordat ze erg op mensen gericht zijn kun je
ze makkelijk dingen aanleren, zoals aan een tuigje lopen en balletjes apporteren.
De lichaamsbouw: De Siamees heeft een gespierd, lang, buisvormig lichaam.
Net als bij de wilde katachtige zijn de achterpoten langer dan de voorpoten.Deze
zijn slank in verhouding met het lichaam en points doorgekleurd en gelijkmatig.
Kleine ovale voetjes.
De staart is lang, en zweepvormig. De kop van de
Siamees moet lang en breed zijn tussen de oren en spits toelopen. En profil
is de neus recht met een heel lichte afwijking op ooghoogte. De kop staat op een
elegante en slanke hals.
De ogen moeten amandelvormig zijn en schuingeplaatst
enen schitterend blauw van kleur.
De
oren hebben een brede basis, scherpe punt en volgen de lijnen van de snuit naar
buiten.
De vacht vraagt
zo goed als geen onderhoud. In de rui periode zijn bij de kortharen de haren goed
te verwijderen door ze met een vochtige zeem of vochtige handen te aaien.
Kleurstellingen:
Sealpoint
Dit is de klassieke kleur van de Siamees zoals we die uit films en reclames kennen.
Genetisch is de kleur zwart, vertaald in een donker sealbruin door het Siamese
gen voor points. Deze kleurstelling is een tijd lang de enige erkende kleur geweest.
Lilac
point In 1896 werd een kat gediskwalificeerd omdat hij niet blauw genoeg was.
De Amerikaanse standaard wenst een wit lijf, terwijl de Engelse iets schaduw toestaat.
Chocolate
point Deze kleur met points van chocola op een ivoren ondergrond werd in Engeland
pas in de jaren 50 erkend.
Blue
point Blue points werden al rond 1900 gesignaleerd.Het blauw van de Siamese
points is lichter dan de effen gekleurde vachten.
Chocolate
tabby point Tabby points kende men al in het begin van deze eeuw, maar ze
werden niet erkend, dit gebeurde pas in de jaren zestig.
Cinnamon
point Dis is een van de nieuwe kleuren.het lichaam is ivoor en de points kaneelbruin.
Net als bij de Chocolate points en de caramel points mogen de poten iets bleker
van kleur zijn.
Red tabby
point De poten mogen vooral bij rood en creme iets bleker zijn. Er mogen meer
schaduwingen op het lichaam zijn dan bij effen points, maar het tabby patroon
moet gevolgd worden.
Blue
tortie point De introductie van het rode gen leidde tot tortie points. Eén
van de outcrosses produceerde een half Siamees schilpad. Elke point moet iets
van kleurvermenging tonen, al is het maar op de voetzooltjes..De kleuren hoeven
niet gelijkmatig verdeeld te zijn.
Lilac
tabby point Op alle points moet tabby te zien zijn,maar niet op het lichaam.
De fronslijnen op het voorhoofd mogen niet over de rest van de kop uitlopen. De
liac tabby point heeft grijs roze aftekeningen op een magnolia achtergrond met
een bleek lila of roze neusleertje en dito voetzooltjes.
Fawn
point Nog een recente kleur, de verdunning van cinnamon. De standaard vraagt
paddenstoelenroze points tegen een magnolia lichaamskleur. Evenals bij de lichtere
kleuren mogen de poten hier ook bleker zijn dan masker en staart.
Cream
point Door kruisingen met rode tabby langharen kwam dit gen in de jaren 30
in de Siamees terecht, waardoor de controversiële kleur naar de achtergrond
verdween. Eind jaren 40 kwam hij weer op. Midden jaren 60 werd hij erkend.
Seal
tortie point In deze katten moet de kleur gemengd of vlekkerig zijn. Het aantal
vlekken is niet belangrijk, als ze er maar zijn. Belangrijker is de kleur intensiteit