Doodvonnis

Zelfportret van Gerrit van der Veen

ter nagedachtenis van Gerrit van der Veen en enkele zijner kameraden ,terechtgesteld op 10junin 1944

DOODVONNIS

Het vonnis is geveld,
de kogel heeft gefloten
zijn kort en hevig lied
en heeft hun lijf doorschoten.

Die lam terneder lag,
die staande heeft gestreden,
ook hem trof nu het lot
dat nooit hij heeft vermeden,

dat nooit hij heeft gevreesd
in zijn manhaf te leven
waarvan hij helder wist
voor wie hij het zou geven;

voor wie en welke zaak zo koninklijk voorvochten door hem en die het trof dat zij hem bijstaan mochten.	O kogel die hem trof o hand ,die durfde vuren op wie daar nederlag reeds zijn laatste uren,	het heilige geloof dat eens u zál verpletten het malende geweld der thans vertrapte wetten

Hem zal dit lage land als straks de zon gaat schijnen, wel bitter derven gaan, want met hem ging verdwijnen	wij zullen nimmermeer vergeven noch vergeten dat wie de dader was, wel zeker heft geweten	van vrijheid en van recht, dat vast in onze handen u straks verdrijven zal uit onze lage landen !

een man die zinnebeeld was van ons aller streven een man die tot het laatst ons voorbeeld is gebleven	dat hij ons allen trof in dien verlamd gebleven en machtelozen held die meer had dan zijn leven	L. P. J. Braat Op de dag der terechtstelling geschreven