Canadeesche zalm im blik

Britsch-Columbia met een oppervlakte van 921662 vier kante kilometer en 700.000 a 800.000 inwoners is acht en twintig maal zoo groot als Nederland. En dat is slechts één provincie van Canada. Het is een prachtig land met bergketenen, geplooid in de richting Noordoost-Zuidwest,met daartusschen hoogvlakten. Door de passen gaan de treinen van de Canadian Pacific, lococomotieven,geweldige buffels van staal gelijk, die de rijtuigen achter elkaar trekken, een geleed lichaam, dat tusschen de hellingen door kronkelt. Een land van bruisende kloven en van sombere pijnboomen. Een land van fjorden, inhammen, eilandjes en zeestraten verbrokkelde kust. Voor de scheepvaart heeft deze kust weinig beteekenis , het achterland levert daarvoor te weinig op.

Het uitgezette net is meer dan 450 meter lang,het zakt tot op een diepte van 17 meter. Kurken houden het net drijvende.

Langs de verbrokkelde kust heeft zich de visscherij sterk ontwikkeld. Vooral de zalmvangst is er van groote beteekenis.
Talrijke riviertjes met. Stroomversnellingen en watervallen stroomen uit in den oceaan. De rijpe ,zware zalm zwemt tegen de stroom op, diep het land in, om zoo hoog mogelijk in betrekkelijk kalm water kuit te schieten. Op weg naar deze plaatsen, is de mensch, belust op de kostelijke visch ,hun voornaamste vijand.
Een deel zwemt niet in de uitgezette netten en weet de snelvlietende rivieren, door instinct gedreven, te vinden.
Een ontkomen moederzalm kan aan 50.000, .millimeters kleine zalmpjes, het aanzijn schenken. Als deze eenige centimeters lang geworden zijn trekken ze stroomafwaarts naar den diepten der oceaan. Na vijf a zes jaar keeren ze geslachtsrijp terug naar de plaats, waar ze geboren werden,aldus de instandhouding van de soort verzekerend. Het seizoen van de zalmvisscherij duurt niet langer dan drie maanden. Zwaar wordt er in dezen tijd gewerkt met een tempo, waarvan de meeste Europeanen geen begrip hebben.

	De zalmen,van de kop ontdaan,worden op transportbanden vervoerd. Een automatisch werkende machine maakt ze verder schoon. Meisjes met rubber handschoenen nemen ze op.
Vier en twintig uur na de vangst zijn de zalmen schoon gemaakt gekookt en ingeblikt. Het personeel van de conservenfabriek draagt schorten met klaverblad van vier. Geluk bij het werk.

De landen van de Oude Wereld snakken naar levensmiddelen, naar de kostelijke visch. In het afgeloopen jaar werd niet minder dan 80 % van de geheele Canadeesche vangst, keurig in blikjes geconserveerd, naar Engeland verscheept.
De zalmvisscherij in Britsch-Columbia is een "big business ,waar veel in wordt verdiend, waar de rationalisatie hoogtij viert. Een niet-georganiseerde visscherman, niet werkend in groot verband, heeft er geen kans zich van een bestaan te verzekeren. Een visschersboot kost 15000 dollar ,de netten 2000 dollar per stuk. Een zalm, in gewicht variërend van 8 tot 10 pond, brengt 80 dollarcenten op. Valt het seizoen wat mee, dan kan een visscherman met een boot van 5000 tot 10.000 dollar verdienen.
De vloot is hoofdzakelijk bemand met Canadeezen, die uit Scandinavië afkomstig zijn, maar ook vele Joegoslaven, Oekraieners en Indianen maken er deel van uit. Voor dag en dauw kruipen ze om vier uit hun kooi en de dagtaak neemt nooit een einde voor 's avonds 10 uur. Vele visscherlui zijn de rest van het jaar in andere takken van visscherij werkzaam, maar talloozen trekken de bergen in om als houthakkers in de uitgestrekte dennenwouden een bestaan te vinden. De beste vischgronden liggen rond de kleine eilanden voor de kust, uiteraard dicht bij de plaatsen waar de rivieren in zee uitmonden. Rusland en Japan hebben aan de andere zijde van de Stille Oceaan eveneens een belangrijke zalmvisscherij, ook rond de Golf van Biskaje heeft de vangst eenige beteekenis. Waar de Japansche concurrentie voorloopig uitgeschakeld is en de Russische zalm gebruikt wordt om te voldoen aan de behoeften en land, waar de visschers van de Europeesche kusten door gebrekkige organisatie niet concurreeren kunnen,is vooral in deze tijd de zalmvangst van Canada een bron van welvaart voor het groote, dunbevolkte land geworden.

Meestal worden de levende zalmen in een kaar of bun bewaard, die door kleine motorbootjes naar de conservenfabriek gesleept worden.

Back Index

Bron:Vizier 25januari 1946