Leiden zonder last

Nadat de Duitschers hen met ijzeren nauw-gezetheid en met nieuwe middelen het drama van 1574 hadden laten herbeleven. vierden de Leidenaars op 3 October, ook al geheel naar de historie ,het feest van hun bevrijding. Men genoot er van als de dappere bewoners van toen.

Er was weer spijs voor de hongerige Leidsche inwoners,die zich het land en zeebanket goed lieten smaken.


De taptoe op 2 October allereerst bracht massa's menschen op de been, die,lampions en fakkels meedragend, den half-duisteren straten een fantastischen aanblik gaven.
De benoodigde tienduizend haringen en brooden waren er en zonder bon. De optocht bij elke viering het hoogtepunt, was fraaier dan ooit-een kleurig en zinvol geheel, dat veel bewondering en applaus loskreeg. En voor de bezoekers was er hutspot. Een,die stond in de maag, al was ze zonder vleesch .Dat werd 's avonds opgediend bij het vuurwerk
waar het klapte aan één stuk.
Het geld rolde , alsof Minister Lieftinck en zijn geldsaneering al vage, verre histtorie waren.
Ze kregen er allemaal hun deel van: de man,die vuur at {zonder ijzeren plaatje of valsch gebit) En de acrobaat, die door een ring van veertig centimeter middellijn kroop. Kon ik ook sneerde een stem uit het publiek, "drie maanden terug.

De poppenkast is en blijft een groote atracttie. De Leidsche jeugd genoot er weer van met open mond en aan de gezichten kunt u zien hoe spannend dit avontuur van Jan en Katrijn was.


De grootste magneet voor het zink bleek weer de kermis ,die maar weinig anders was dan voor den oorlog. Ze draaiden weer, de zweefmolens en het vlooientheater, de schommelschuitjes en de autobaan. En in de werptent stond de pendule er nog,die niet makkelijk te raken schijn! Een nieuwe verschijning was de dame Alexandra ,die glimlachend tweeduizend volt door haar leden laat gaan,zoodat een lamp .zonder fitting op haar neus gezet,plezierig licht geeft. Het hoofd van jut heeft zijn plaats eindelijk moeten afstaan,thans leenen Hitler,Goebels,Mussert en Mussiloni het hunne en er wordt op geslagen met een animo,dat door vijf jaren opgekropte wraak duidelijk wordt verklaard.
Alleen de alcohol ontbrak,slechts de studenten hadden er een beetje van. Ik heb haar niet geproefd,daar hadden ze mij niet voor noodig.


Een wintersprookje uit den optocht met als schoone werkelijkheid dat de deelnemers er aan allen leden zijn van een gezin!

 

Back Index