Nadat de Duitschers hen met ijzeren nauw-gezetheid
en met nieuwe middelen het drama van 1574 hadden laten herbeleven. vierden de
Leidenaars op 3 October, ook al geheel naar de historie ,het feest van hun bevrijding.
Men genoot er van als de dappere bewoners van toen.
Er
was weer spijs voor de hongerige Leidsche inwoners,die zich het land en zeebanket
goed lieten smaken.
De taptoe op 2
October allereerst bracht massa's menschen op de been, die,lampions en fakkels
meedragend, den half-duisteren straten een fantastischen aanblik gaven. De
benoodigde tienduizend haringen en brooden waren er en zonder bon. De optocht
bij elke viering het hoogtepunt, was fraaier dan ooit-een kleurig en zinvol geheel,
dat veel bewondering en applaus loskreeg. En voor de bezoekers was er hutspot.
Een,die stond in de maag, al was ze zonder vleesch .Dat werd 's avonds opgediend
bij het vuurwerk waar het klapte aan één stuk. Het geld rolde
, alsof Minister Lieftinck en zijn geldsaneering al vage, verre histtorie waren. Ze
kregen er allemaal hun deel van: de man,die vuur at {zonder ijzeren plaatje of
valsch gebit) En de acrobaat, die door een ring van veertig centimeter middellijn
kroop. Kon ik ook sneerde een stem uit het publiek, "drie maanden terug.
De
poppenkast is en blijft een groote atracttie. De Leidsche jeugd genoot er weer
van met open mond en aan de gezichten kunt u zien hoe spannend dit avontuur van
Jan en Katrijn was.
De grootste magneet
voor het zink bleek weer de kermis ,die maar weinig anders was dan voor den oorlog.
Ze draaiden weer, de zweefmolens en het vlooientheater, de schommelschuitjes en
de autobaan. En in de werptent stond de pendule er nog,die niet makkelijk te raken
schijn! Een nieuwe verschijning was de dame Alexandra ,die glimlachend tweeduizend
volt door haar leden laat gaan,zoodat een lamp .zonder fitting op haar neus gezet,plezierig
licht geeft. Het hoofd van jut heeft zijn plaats eindelijk moeten afstaan,thans
leenen Hitler,Goebels,Mussert en Mussiloni het hunne en er wordt op geslagen met
een animo,dat door vijf jaren opgekropte wraak duidelijk wordt verklaard. Alleen
de alcohol ontbrak,slechts de studenten hadden er een beetje van. Ik heb haar
niet geproefd,daar hadden ze mij niet voor noodig.
Een
wintersprookje uit den optocht met als schoone werkelijkheid dat de deelnemers
er aan allen leden zijn van een gezin!