Na een redelijk lange wandelstop hadden we weer eens een poging ondernomen om mee te doen aan een georganiseerde wandeling. De KRO organiseerde in Ede een Kerstwandeling wandeling in samenwerking met Pax Christi en de Nederlands Katholieke Sportfederatie met als thema Gast in vrijheid. Er waren drie afstanden van 7-13 en 20 kilometer uitgezet,mijn wandelmaatjes hadden voor de zeven kilometer gekozen ,maar zelf had ik liever de 20 gelopen,want dit mag je eigenlijk geen wandeling noemen.

De start was bij de st.Antoniuskerk aan de Stationsweg .Voor de liefhebbers was er de mogelijkheid om een eucharistieviering bij te wonen,drie van mijn wandelmaatjes hadden hier wel oren naar en ik bleef buiten wachten met wandelmaatje vier. We werden verwelkomt door een groepje rappende jongeren en hebben ons warm kunnen houden bij de vuurkorven. Het was goed dat ik niet mee naar binnen hoefde , want ik geloof niet dat mijn oren bestand waren tegen deze muziek. Ze wisten van de drie zinnen
Agnus Dei,qui tollis peccata mundi miserere nobis
Agnus Dei,qui tollis peccata mundi,miserere nobis
Agnus Dei,qui tollis peccata mundi,dona nobis pacem.
wel een ochtendvullend programma te maken ,ik hoorde het in alle toonaarden langs komen. Ik ga persoonlijk liever voor Jantje Smit want die kan ik tenminste verstaan.

Na de dienst zijn we gelijk rechtsaf vertrokken richting het station , waar we langs de beltmolen kwamen.

Voor het station stond een oliebollenkraam en die deed goede zaken want mijn wandelmaatjes hadden daar wel trek in. Na ongeveer een kilometer aan de lijnt gelopen te hebben mocht ik eindelijk los lopen en werd begroet door andere viervoeters .Het eerste bankje wat we tegen kwamen werd gelijk bezet door mijn wandelmaatjes en al snel kwam de thermoskan met koffie uit de rugzak tevoorschijn .Mijn wandelmaatjes zaten nog niet helemaal in goed in de training,want ze hadden mijn waterbak vergeten mee te nemen. Dus moest ik water drinken uit een plastic bekertje. Je had het commentaar moeten horen van de andere wandelaars,ik kan je zeggen dat die steunbetuigingen me erg goed deden.

Daarna kreeg een groep asielzoekertjes die ook mee liepen onder leiding van de Nationale stichting ter bevordering van Vrolijkheid mij in de gaten. Na eerst even wat angstige blikken van hun kant hebben we al snel vriendschap gesloten ,ze gingen met me hollen en na afloop wilden ze zelfs met me op de foto .Dus wie weet sta ik binnenkort wel ergens op een website te pronken met ze.

Tussendoor moest er nog even stil gestaan worden bij het open kaart lezen ,dus mijn wandelmaatjes moesten nog even de diepte in. Ik zelf had meer oog voor het bordje speculaasjes en kerstkransjes wat er lag.

Na afloop van de wandeling stond de warme chocomel en gluwhein al klaar en zijn we binnen in de kerk nog even wezen kijken naar een optreden van de Congolese band Fraternite en naar een voorstelling van Afrikaanse dansen.

Ook was er een expositie van een dertig tal kijkdozen ,met deze dozen laten jonge asielzoekertjes zien waar zei van dromen.

Het was een gezellige wandeling waar ook het zonnetje zich van zijn beste kant liet zien.

.

Klik hier voor de route

Back

.