Doornenburg-3april

Vandaag hebben we de kastelentocht gelopen in Doornenburg. Deze ging uiteraard richting kasteel en vanaf de 20kilomte rroutes ook door het Gelders eiland om daar de natuur te bewonderen. Particulieren hebben toestemming gegeven om over hun terreinen te lopen, waardoor het volop genieten was van het boerenland leven en een stuk ongerept natuur.

Het dorp Doornenburg ontleend zijn naam aan het middeleeuwskasteel. Op deze locatie werd ook de film Floris gedeeltelijk opgenomen ,het is ook eén van de weinige kasten met weergangen,kantelen en torentjes.

Na de start gingen we al snel richting het kasteel,we waren nog maar net op weg of er stond al een enthousiaste supporter ons aan te moedigen .Met zo'n uitbundige fan kan je dag al niet meer stuk.

Het kasteel was zeker de moeite waard en we hebben daar heeft mijn vrouwtje dan ook veel foto's van gemaakt. Kasteel Doornenburg is nog het enige kasteel in Nederland met een oorspronkelijke middeleeuwse voorburcht .Lees verder

Na het verlaten van het kasteel gingen we de dijk op,buiten het mooie uitzicht was er ook nog voldoende te lezen op de infoborden over de strijd tegen het water. Op zich word ik daar altijd een beetje ongeduldig van ,ik wandel liever door.Soms moet een bouvier ook wat concessies doen.

Daarna gingen we op de pont , persoonlijk heb ik het daar niet zo op ,ik heb liever vaste grond onder mijn pootjes.Ik kreeg er eigenlijk een beetje het heen en weer van en stond dan ook aardig ingesloten tussen al die tweevoeters. Direct na de oversteek vlogen de decibels ons om de oren door een koppel ezels die stonden te balken. .Daarna kwam de molen van Pannerden al vrij snel in zicht.

Vervolgens liepen we richting de steenfabriek waar we getrakteerd werden op een prachtig vogelconcert.,hier hebben we gelijk maar een pauze gehouden. Na de pauze zijn we de dijk weer opgegaan waar we een prachtig uitzicht hadden op een fraaie landelijke omgeving. Af en toe had je gewoon even het idee dat de tijd stil had gestaan met die oude boerderijen , schuren en schroothopen. Mijn vrouwtje was daar niet weg te krijgen ,die genoot er zichtbaar van ,en nam overal foto's van. Op zich vond ik het niet zo erg ,anders ben ik altijd de pineut om voor haar te poseren.

De mensen in het plaatsje Aerdt waren trouwens erg gastvrij en hadden speciaal voor de wandelaars hun bank in de voortuin gezet,alleen werd er weinig gebruik van gemaakt door het wandellegioen. Op zich was het een aardige geste.

Op de terugweg heb ik nog even een duik in het Pannerdenskanaal genomen, normaal doe ik dat niet zo snel, maar ik wilde niet achterblijven bij mijn soortgenoten die daar heerlijk aan het pootjebaden waren. De route was de moeite waard en de organisatie had er voor gezorgd dat mens en dier niks te kort kwamen, want ze hadden bij de verkooppunten ook aan broodjes worst gedacht. Volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn als ze hem voor de 43ste keer gaan organiseren.

Route

Back

.