Mechelen-juni2005

Deze week zijn we weer naar Zuid Limburg afgereisd om daar te gaan wandelen en tevens vakantie te houden. We zijn wezen logeren op een 100 jarige hoeve die recentelijk verbouwd is en op het topje van Schweiberg ligt .Uit welk raam je ook kijkt ,je geniet direct van het prachtige heuvelachtige landschap.

Ze hadden deze keer ook aan mij gedacht en een zeer hondvriendelijke vakantieadres uitgezocht. Normaal krijg ik de kans niet eens om aan een graspriet te snuffelen,laat staan ze te besproeien ,maar hier kon ik naar hartelust van me af piesen .Ze hadden daar een hele grote boomgaard met echte Limburgse vlaaien .Moeder Bertha en haar zoon zorgden voor de productie hiervan,ik kon hier dan ook naar hartelust in rollen.

Bij aankomt in ons vakantieparadijs lagen er verse eitjes op ons te wachten,mijn wandelmaatjes genoten hier zichtbaar van. Daarna werden snel de koffers uitgepakt en zijn we heerlijk op het terras gaan zitten achter de hoeve. Ook daar werden we welkom geheteten door de Frogers.

We hadden al snel bekijks , want toen ze zagen dat ik een bouvier was ging de tamtam snel rond en kwamen de fans van alle kanten op me af om me te bewonderen.Het waren echte bouvierfans en mijn grootste fan was wel opa Kempenaar ,die kwam elke dag even langs om een paar lekkere koekjes bij me te brengen.

De binnenplaats is zeer smaakvol ingericht met allerlei spullen uit een vroeger verleden,jeugdsentiment noemt mijn vrouwtje dat .Ze heeft er dan ook de nodige plaatjes van geschoten .Ook de zwaluwen vlogen af en aan om hun kroost te voeden ,ze hadden zelfs een nest gemaakt boven de stoppenkast.

Verder was ik tot over mijn oren verliefd op Kievit ,de hond van de Kempenaartjes. Normaal loop ik nooit zo hard van stapel,maar voor deze jonge god gooide ik toch al mijn charmes in de strijd. En niet onverdienstelijk want de liefde was wederzijds.

Ik moet alleen nog even aan het boerenleven wennen , want om zeven uur stond meneer al voor mijn deur te wachten en dan draai ik me als toch wat stadse teef nog graag een keertje om. We deelden samen de brokjes om vervolgens met een goedgevulde maag de boomgaard in te gaan of het erf te bewaken. Ook met ezel Karel en de twee schapen kon ik het prima vinden,die liepen ook gezellig met ons mee.

Door het vreselijke warme weer zijn we wat minder vaak wezen wandelen dan gepland was , en als we wat meer van de omgeving wilde zien gingen we op de fiets weg en zat ik in de doggyride. Ook daarmee trok ik veel bekijks,want het fenomeen doggyriding kennen ze schijnbaar niet in Zuid- Limburg. Op elk terras moest mijn vrouwtje tekst en uitleg geven en werd de doggyride heftig geïnspecteerd. De volgende keer gaan we dan ook maar kijkgeld vragen ,want als al die kijkers eens 10 eurocent zouden geven , waren we binnen de kortste keren rijk.

Het enige wat ik wat minder vond was de tuinslang,ze vonden het nodig om me nat te spuiten ,ze mochten er zelf ook onder staan ,maar die aanbieding sloegen ze af,ik heb in een kort poosje tijd nog nooit zoveel smoezen bij elkaar gehoord. De kleding zou dan te doorschijnend zijn terwijl ik er wel bij mag lopen als een verzopen kat .

De vakantie had van mij nog wel wat langer mogen duren,ik had het daar prima naar mijn zin ,maar ik heb vakantievriend Kievit beloofd gauw weer terug te komen. Deze vakantiewoning op de Hoeve Doubrigh is absoluut een aanrader. De kempenaartjes senior zorgen er wel voor dat men zich niet hoeft te vervelen,dit komische duo werkte me echt op de lachspieren. Alleen niet allemaal tegelijk gaan boeken want dan is er voor ons soms geen plek meer.

Back