Mijn wandelmaatje vond het ineens nodig om vreemd te gaan
en is om 7.30 richting Velp vertrokken met Robert. Ik dacht altijd dat
wij een wandelrelatie hadden,maar niks is minder waar. Zo gauw er mannen
op de loer liggen heb je echt het nakijken. Ze kwam met allerlei smoezen
aan dat ik al drie keer was wezen wandelen op de Posbank en dat ik niet
los zou mogen lopen. Of ik daar mee zit als ik aan de lijn moet lopen
,da moet ik thuis ook want hier op de Veluwe hebben we hele ijverige
milieu ambtenaren die het poepgedrag van elke hond nauwlettend in de
gaten houden .Maar het ergste zijn toch wel de boterhammen die ik mis
gelopen ben,ik heb ter compensatie wel een extra kluif gekregen ,maar
dat was maar een zoethoudertje. Hier is zeker het laatste woord nog
niet over geblaft en volgende week ga ik gewoon weer mee. Dus ik kan
verder geen verslag doen van deze wandeling.