Wijchen 10juni-2005 de kerkdorpentocht

Dit was voorlopig even onze laatste grote wandeltocht,we houden even een wandelstop .Mijn wandelmaatje gaat volgende week de Vierdaagse lopen en gaat daarna vakantie houden en ik ga me samen met mijn vrouwtje voorbereiden op de Fietsvierdaagse van Nijmegen. Die start begin augustus en daar zijn we nu druk voor aan het oefenen. Het is de bedoeling dat we vier dagen lang 25kilometer gaan fietsen ,want een grotere afstand zie ik haar nog niet fietsen , ze is nu niet bepaald eén van de sportiefste types die ik ken. Ik ga haar dan begeleiden met de doggyride ,maar het zal er wel op neer komen dat ik bij elke heuvel uit zal moeten stappen.

De wandelroute was mooi ,maar deed nu niet bepaald zijn naam eer aan. Direct na de start kwamen we de eerste kerk tegen dat was de Antonius Abt kerk en vervolgens moesten we echt uren wandelen voor de we de volgende weer tegen kwamen,dit was de H. Johannes de Doper kerk in Balgoij. Heel in de verte zagen we soms wat kerktoren hun best doen om boven het landschap uit te steken.

En wat me op viel was dat Wijchen zijn eigen spreek en schrijftaal heeft,ze hebben daar zichtbaar moeite met de S. En ze hebben er patent op dieronvriendelijke borden.

Na de eerste rust zijn we het natuurgebied de Overasseltse en Hattertste vennen ingegaan ,daar liep ik al gelijk tot mijn buik in het water. Het is een mooi gebied en schijnbaar alleen maar geschikt voor mensen met een goed humeur,want je mag er niet brommen. Toen we daar uit kwamen ging het even mis met de bewijzering,veel mensen waren verkeerd gelopen en liepen daardoor 4kilometer om.

De molen van Balgoij was ook weer opnieuw van een verfje voorzien en goed in de bloemetjes gezet. De bevolking daar was reuze gastvrij en onderweg werden we dan van koek en zopie voorzien en dat allemaal gratis. Onderweg werd ik nog aangemoedigd door Pino en ook de paarden hadden hun zomerjurken aan getrokken. Die liepen erbij als of ze zo van een gemaskerd bal af kwamen. Alleen de koeien lieten zich niet van hun beste kant zien.

In Wijchen aangekomen zijn we nog even een kijkje wezen nemen bij het kasteel en de molen. Deze beltmolen is in 1799 gebouwd in opdracht van Jan Carel Osy,die sinds 1771 bezitter was van het kasteel te Wijchen. Via een openbare verkoping in 1863 kwam de molen in bezit van een molenaar en zijn nakomelingen hadden de molen in het bezit tot 1970. sindsdien is de gemeente de eigenaar. De molen is twee maal gerestaureerd ,in 1910 en 1976 en is gebouwd op een heuvel de Molenberg. De Molenberg is een natuurlijke heuvel bestaande uit een topje van en rivierduin ,een zogeheten donk. De Romeinse Wijchenaren begroeven hier hun doden in crematiegraven. Meestal werden er ook grafgiften bijgezet. Ook in de periode daarvoor. De late ijzeren tijd (250 voor Chr-12 voor Chr) werden de doden gecremeerd. Het verschil is dat er toen aarden heuvels over het graf werden opgeworpen. Op de Molenberg zijn meerdere van deze grafheuvels terug gevonden. Een ervan werd gereconstrueerd, als evenals een Romeins crematiegraf. De traditie van crematiegraven verdween pas in de vroege middeleeuwen(800 na Chr) Sindsdien is in de hele Westerse wereld lijk begraving de gewoonte. De oudst bekende Wijchenaar is een Romein met de naam Maius,zijn naam is ingekrast in het serviesgoed dat als bijgave is gevonden in zijn graf op de Molenberg.

Daarna zijn we op een terras gaan zitten ,want Gerard had de koffie bijna klaar .

 

Back