Geschiedenis

De oorsprong van het kasteel vinden we al in de negende eeuw. Destijds lag hier een fort, een vierkante toren, waarvan een gedeelte verwerkt is in het interieur van het huidige huis. In de twaalfde eeuw werd het huis belangrijk uitgebreid met o.a. een ringmuur. In 1318 werd de toren verwoest, maar naderhand weer opgebouwd. De ringmuur werd opgenomen in het nieuwe kasteel, en vormt nu de ronde achterkant van het huis. Rond 1483 werden er twee vierkante torens op de hoeken gebouwd. De twee haakse zijvleugels stammen gedeeltelijk uit de zestiende en gedeeltelijk uit de zeventiende eeuw. In 1776 werd het binnenplein afgesloten met een hek, in plaats van de oorspronkelijk geplande lage vleugel.

De familie Van Haren bewoonden het huis vanaf 1208, waarna het via vererving over ging in handen van de familie van Hamal tot Elderen. In 1484 werd het geslacht Scheiffart de Merode eigenaar. In 1647 werd het kasteel verkocht aan Philibert van Isendoorn à Blois, en rond 1680 was de familie van der Heyden à Blisia eigenaar. In 1732 kwam het kasteel via huwelijk toe aan de familie de Rosen. De Belgische baron de Moffard verkocht het huis aan A. de Cock, en in 1975 werd het weer verkocht aan de heer Veenhuizen die het moderniseerde.

Het huis is alleen toegankelijk als gast van het hotel. Vanaf de weg is er nauwelijks iets van te zien.

Bron:Kastelen in Limburg