|
Natuurlijk mocht een bezoekje aan Vaals ook niet ontbreken tijdens mijn
vakantie en ben dus met mijn wandelmaatjes ook naar het Drielandenpunt
geweest en heb daar boven op de uitkijktoren gestaan om te genieten van
het uitzicht over Duitsland en België en Nederland.Toen ik eenmaal
weer met alle vier de pootjes op de begane grond stond ben ik nog een
boswandeling wezen maken .Wat me opviel waren de internationale vogelhuisjes,en
de aparte bomen.Ook had ik nog een afspraak gemaakt met mijn vriendin
Job om even een terrasje te pakken.
Vaals was vroeger een waar toevluchtsoord voor protestanten,
aan wie de burgerrechten in het nabije Duitsland waren ontnomen. Onder
de uitgeweken, reformatorische christenen waren welgestelde fabrikanten.
Zij maakten van Vaals een industrieel centrum van betekenis en paleisachtige
woningen als het Clermonthuis . Het Von Clermonthuis werd gebouwd in1761-1765
door architect Moretti en diende als woonhuis voor de heer Johann Arnold
van Clemont en was tevens de locatie voor zijn lakenfabriek.In het timpaan
van de poort staat zijn lijfspreuk Spero Invidiam (ik hoop bewonderd te
worden) In die periode lag het gebouw aan de hoofdweg tussen Maastricht
en Aken.
Vaals beschreven en bezongen als "buitenland in eigen
land" is Europa ten voeten uit. Vaals en omgeving wordt door velen
ook wel het wandel- en fietsparadijs genoemd. Terecht overigens! Rond
het Drielandenpunt kan men eindeloos wandelen door de uitgestrekte Duitse,
Belgische en Nederlandse bossen. Men treft hier Europa's grootste doolhof
aan, het Drielandenlabyrint. Steden als Aken, Luik en Maastricht liggen
naast de deur: dat is Vaals. Het is een grensplaats met stadse allure.
Kastelenrijk.
Kasteel Vaalsbroek heeft een bewegen historie.Keizer Karel de Grote er
al om op everzwijnen te jagen.
Het oorspronkelijke kasteel dateert uit 1420 .In elke kamer kwamen we
namen tegen zoals:Hoff zu Broich,Voigstbrouch,Vaegtbroich,Vaelsbrouch
en Vaelsbroich.De naam is afgeleid van Vallis dat dal betekent en broek
zoals in de documenten staat.Broich staat voor moeras,volgens andere wijst
het woord Vaegt op het oude woord voogdij ,wat betekend dat vanuit het
vroegere kasteel veel landerijen in de omgeving werden bestuurd .In de
begin periode van Vaalsbroek komen we namen tegen van veel oude Limburgse
families .Zo was in het begin van de 16de eeuw Johan Crummel eigenaar
,daarna nam zijn kleinzoon Willem van Eijs het over. Hij overleed in 1656
.Zijn erfgenamen verkochten het gebouw in 1733 aan Leonard Josepfh baron
von Cortenbach uit Voerendaal,ook een kastelen verzamelaar.Diens zoon
Anton Ulrich t het landgoed aan Johan Arnold Clermont een grote lakenfabrikant
uit Aken. Daarna kwam er een einde aan de Limburse fase in de historie
van Vaaslbroek.Von Clermont nam architect Moretti in de arm die het kasteel
verbouwde tot eenn aantrekkelijk slot.De zoon van Von Clermont studeerde
rechten in Straatsburg en wilde met studiegenoot Goethe een paar dagen
komen logeren.Von Clermont wilde zo'n radicaal persoon niet in huis hebben,waarmee
Vaals een historisch bezoek van Duitsland grootste dichter misliep. De
laatste eigenaar was kleinzoon Frederik Karel.In 1824 ging het landgoed
over naar de familie Hasselbach,in 1830 kwam het in handen van de familie
Gorschen waarvan de initialen op de 2de verdieping nog zichtbaar zijn.
Louisa von Gorschen was getouwd met Frederich von der Mosel,hun zoon Otto
kreeg bij deling de bezittingen in 1902 samen met zijn zus het landgoed
die gehuwd was met Wilhelm von Maasenbach.De namen staan nog steeds vermeld
op de deuren.59jaar gelden kocht de stichtinbg beambtenfonds van de Staatsmijn
het kasteel van het Nederlandse Beheersinstituut en in 1974 kwam het weer
in andere handen. Nu is het kasteel in handen van een cateringeigenaar
.

Kasteel Bloemendaal was het voorlaatste huis van J.A.Clemont, gebouwd
door Moretti in 1790-1795.Vooral hoge gasten uit Aken wisten de weg naar
dit kasteel te vinden. In 1846 kocht baron von Lomessen uit Aken het domein
en schonk het aan de orde van de Sacre Coeur omdat zijn dochter Anna hier
was ingetreden en uit dank dat zij een zwaar ongeluk had overleefd. Vanaf
1848 tot 1966 was het een klooster en gerenommeerd meisjesinternaat. Rijke
en adellijke dames uit de hele wereld genoten hier hun opvoeding. In 1978
kreeg het de bestemming van hotel restaurant.
Back
|